I SAB/Wa 191/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi P. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zasiłek celowy postanawia: odrzucić wniosek. Na skutek postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 lipca 2012 r., przyznającego prawo pomocy skarżącej P. P., Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu radcę prawnego P. W. Postanowieniem z dnia 20 września 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Pismem z dnia 3 października 2012 r., radca prawny P. W. skierował do Sądu wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 20 września 2012 r. o odrzuceniu skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. We wniosku tym oświadczył, że w dniu 2 października 2012 r., otrzymał postanowienie o odrzuceniu skargi. Wyjaśnił również, że po uzyskaniu informacji o wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącej udał się przejrzeć akta do sądu. W dniu 26 września 2012 r., ponownie udał się do siedziby Sądu, aby przejrzeć akta sprawy i ostatecznie ustalić fakty niezbędne dla prawidłowego wypełnienia obowiązków. Przez cały czas oczekiwał na kontakt ze strony skarżącej, aby poinformować ją o stanie sprawy. Z uwagi na brak zainteresowania skarżącej sprawą nie zdążył przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi złożyć stosownego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jak wyjaśnił dalej brak tego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nastąpił nie z jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., Nr 270) – daje jako p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Stosownie do art. 88 powołanej wyżej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powyższego wynika zatem, że wniosek o przywrócenie terminu może zostać uwzględniony jeśli jest dopuszczalny. Stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu jest niedopuszczalny. Wbrew stanowisku radcy prawnego P. W. przepisy ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zakreślają terminu dla którego należy skierować żądanie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, tak jak to ma miejsce w przypadku żądania o którym mowa w art. 210 p.p.s.a. Jak słusznie zauważył wnioskodawca jedyną przesłanką wydania przez sąd postanowienia w tym przedmiocie jest oświadczenie pełnomocnika o zasądzenie tych kosztów. Skoro więc strona nie uchybiła w/w terminowi (innymi słowy nie rozpoczął on swojego biegu), to wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na podstawie art. 88 p.p.s.a., musiał zostać odrzucony.