I SAB/Wa 192/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi wniesionej przez P. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia z dnia [...] października 1972 r. postanawia: odrzucić skargę. P. K. sporządził i wniósł w imieniu wnioskodawców do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia z dnia [...] października 1972 r. Pismem z dnia 21 stycznia 2009 r. Sąd wezwał P. K. do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez oznaczenie stron postępowania oraz pouczył że nieuzupełnienie braków w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe pismo zostało doręczone P. K. na adres wskazany w skardze za pośrednictwem K. T. (osoby upoważnionej do odbioru pism) w dniu 27 stycznia 2009 r., co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy (k-18) zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej Ppsa - sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi. Sąd stwierdza, że taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Z treści skargi z dnia 1 października 2008 r. wynika, że pismo to sporządził P. K. określając siebie jako "pełnomocnik wnioskodawców". W treści skargi P. K. nie oznaczył jednak stron postępowania (wnioskodawców), zgodnie z wymogiem przewidzianym w art. 46 § 1 pkt 1 Ppsa. Mimo wezwania przez Sąd brak ten nie został uzupełniony w zakreślonym terminie, tj. do dnia 3 lutego 2009 r., co uniemożliwia dalsze prowadzenie postępowania sądowego. Sąd nie może bowiem na podstawie akt sprawy i odpowiedzi na skargę, niejako z urzędu, przyjąć kto jest w niniejszej sprawie stroną skarżącą. Kwestia ta nie może być oparta na domniemaniu Sądu, lecz musi wyraźnie wynikać z treści skargi bądź z odpowiedzi na wezwanie Sądu. Sąd zwraca uwagę, że wadliwe ustalenia w zakresie strony podmiotowej postępowania sądowego, skutkują nieważnością tegoż postępowania (art. 183 § 2 pkt 5 i art. 272 pkt 2 Ppsa). Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.