I SAB/Wa 192/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A.P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zasiłek celowy postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2012 r. skarżąca A.P. wystąpiła o udzielenie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy (PPF) wnioskodawczyni podała, że obecnie prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada majątku ani oszczędności, a jedyne źródło jej dochodów stanowi stały zasiłek socjalny w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni wskazała, że miesięcznie ponosi wydatki na specjalistyczną dietę – ok. [...] zł, leki i badania specjalistyczne – [...] zł, leczenie rehabilitacyjne [...] zł, środki higieny osobistej i środki czystości – ok. [...] zł. Dodatkowo, na kwartalny bilet ZTM skarżąca wydaje [...] zł, na kwartalną kartę telefoniczną [...] zł, co dwa miesiące uiszcza zaś rachunki za energię elektryczną (ostatnio zapłacony rachunek z tego tytułu wyniósł [...] zł). W odniesienie do wysokości osiąganych dochodów oraz ponoszonych wydatków strona wskazała, że od kilkunastu lat jest zadłużona u osób trzecich i dług ten stale powiększa się. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że zapożycza się wyłącznie na niezbędną, ratującą jej zdrowie rehabilitację. Potrzebę przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika procesowego wnioskodawczyni uzasadniła nieznajomością prawa, która w przypadku samodzielnego prowadzenia przez nią sprawy mogłoby prowadzić do niekorzystnego dla niej wyniku. Skarżąca wskazała, że nie posiada środków na zaangażowanie pełnomocnika we własnym zakresie. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 1012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpoznawany wniosek w zakresie zawartego w nim żądania ustanowienia pełnomocnika procesowego zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżąca wykazała, że nie ma możliwości pokrycia we własnym zakresie kosztów działania takiego pełnomocnika. W świetle oświadczeń złożonych przez wnioskodawczynię, jej sytuacja finansowa jest niezwykle trudna z uwagi na to, że niewielkie dochody uzyskiwane z pomocy społecznej nie pozwalają nawet na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych strony, a narastające zadłużenie pogłębia i utrwala stan ubóstwa skarżącej. Rozpoznając wniosek o prawo pomocy nie orzeczono w przedmiocie zwolnienia wnioskodawczyni od kosztów sądowych z uwagi na to, że zwolnienie takie przysługuje jej z mocy ustawy. Na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., strona skarżąca m.in. bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, a do takiej kategorii spraw należy sprawa sądowoadministracyjna, której dotyczy rozpoznawany wniosek o prawo pomocy, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.