I SAB/Wa 194/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: WSA Joanna Skiba (spr.) WSA Mirosław Gdesz Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] nr hip. "[...]" [...] o pow. [...] m2, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz A. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 21 lipca 2009 r. A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] nr hip. [...] o pow. [...] m². Jak wynika z akt administracyjnych sprawy Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A. B. i K. B., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] odmawiającą przyznania odszkodowania za przedmiotowy grunt położony w W. przy ul. [...]. Powyższe decyzje uchylone zostały wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 2075/07, a zatem sprawa podlegała ponownemu rozpatrzeniu przez organy administracji państwowej. Wskazany wyrok uprawomocnił się w dniu 19 sierpnia 2008 r. Pismem z dnia 14 listopada 2008 r. A. B. wystąpiła do organu z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na powyższe Prezydent W. pismem z dnia 15 grudnia 2008 r. poinformował skarżącą, że decyzja w przedmiotowej sprawie wydana zostanie do dnia 28 lutego 2009 r., natomiast pismem z dnia 2 marca 2009 r. wskazał nowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2009 r. uzasadniając powyższe koniecznością zgromadzenia całości dokumentacji oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań. Postanowieniem [...] maja 2009 r., nr [...] Wojewoda [...] uznał wniesione zażalenie za nieuzasadnione. Następnie kolejnym pismem z dnia 2 lipca 2009 r. Prezydent W. poinformował skarżącą o przedłużeniu terminu rozpoznania sprawy do dnia 30 listopada 2009 r., z uwagi na konieczność zgromadzenia całości dokumentacji. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze A. B. wskazała, że organ kilkakrotnie przesuwając termin rozpoznania sprawy w sposób rażący naruszył art. 35 kpa. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki z art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Ze względu na złożony charakter postępowania do chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że w sprawie bezspornym jest, iż przez skarżącą został wyczerpany tryb przewidziany przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem jak wynika z akt administracyjnych, Prezydent W. od dnia otrzymania akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku z dnia 3 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 2075/07 uchylającego decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2007 r. i decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2007 r., do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Wprawdzie we wskazanym okresie organ podjął czynności wyjaśniające, jednakże żadne z pism informujących o dalszym przedłużeniu terminu zakończenia sprawy nie wskazywało konkretnych przyczyn zwłoki. Przyczyny zwłoki mogą mieć charakter obiektywny, co wynika z art. 36 § 2 kpa lub wynikać z winy organu. W obu przypadkach przyczyny powinny zostać określone precyzyjnie, co pozwoli stronie jak i organowi wyższej instancji oraz sądowi administracyjnemu na kontrolę zasadności przyczyn opóźnienia w załatwieniu sprawy. W niniejszej sprawie organ ograniczył się jedynie lakonicznego wyjaśnienia, że rozpoznanie sprawy nie było możliwe z uwagi na konieczność zgromadzenia całej dokumentacji oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań. Mając powyższe na uwadze należy podnieść, że jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego zasada sformułowana w art. 6 kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwiania spraw określonych w art. 35 i 36 kpa. Obowiązek załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 kpa) pozostaje także w bezpośrednim związku z dyrektywami zawartymi w art. 7 i 8 kpa, zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa (wyrok NSA z dnia 1 sierpnia 1985 r. sygn. akt SAB/Gd 21/85 – niepubl.). Również w sprawie sygn. akt I SAB 155/99 NSA uznał, że brak akt, konieczność zebrania materiału dowodowego, czy powstanie zaległości nie może być okolicznością usprawiedliwiającą bezczynność organu w rozumieniu art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), ale są obrazem niedowładu organizacyjnego organu. W tym stanie rzeczy uznać należy, że organ z nieuzasadnionych powodów nie rozpatrzył wniosku strony postępowania, czym naruszył przepis art. 35 § 3 oraz art. 36 § 1 kpa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.