I SAB/Wa 196/08

WyrokWSA w Warszawie2009-01-28

Skład orzekający: Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, Elżbieta Lenart, Maria Tarnowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości, pomimo upływu wyznaczonego terminu i braku podjęcia czynności w sprawie?
Ratio decidendi
Sąd uznał skargę na bezczynność organu za zasadną, ponieważ Prezydent Miasta W. nie rozpoznał wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego w wyznaczonym terminie, a przez okres kilku miesięcy nie podejmował w sprawie żadnych czynności. Bezczynność organu administracji publicznej polega na niepodjęciu działań w prawnie określonym terminie lub niezakończeniu postępowania mimo ustawowego obowiązku.
Stan faktyczny
Skarżący E. B. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu. Organ wyznaczył termin załatwienia sprawy do końca maja 2008 r., jednak nie dochował go, mimo sporządzenia operatu szacunkowego w lutym 2008 r. Skarżący zgłaszał zastrzeżenia do wyceny nieruchomości i nie uzyskał odpowiedzi na swoje pisma, co skłoniło go do złożenia skargi. Prezydent Miasta W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując na kwestionowanie przez skarżącego operatu szacunkowego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku oraz zasądził od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżącego E. B. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędzia WSA Maria Tarnowska Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi E. B. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżącego E. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący E. B. w dniu 15 października 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta W. w przedmiocie wniosku o zwrot nieruchomości przy ul [...] w W. W uzasadnieniu skargi przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania administracyjnego i wydane w sprawie decyzje o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego co do tej nieruchomości. Podniósł, że organ poinformował go, że sprawa zostanie załatwiona do 31 maja 2008 r., jednakże termin ten nie został dochowany. Prezydent Miasta W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że postępowanie nie zostało zakończone z uwagi na kwestionowanie przez skarżącego operatu szacunkowego określającego wartość rynkową nieruchomości, niezbędnego dla ustalenia opłaty za użytkowanie wieczyste. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił następujący stan faktyczny w sprawie: Przedmiotowa działka objęta była działaniem dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Wnioski o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego na nieruchomości przy ul [...] były składane przez J. B. – 16 stycznia 1985 r., Z. K. – 29 stycznia 1985 r., K. R. (spadkobiercę małżonków K. przedwojennych współwłaścicieli nieruchomości) – 3 października 1991 r. oraz przez E. B. w imieniu własnym i córek J. B. i G. Z., jako ich pełnomocnik – w latach 1996 – 2005. Decyzją z [...] stycznia 2005 r. nr [...] Prezydent Miasta W. ustanowił prawo użytkowania wieczystego na rzecz J. B., G. Z. i E. B. do wysokości określonych udziałów oraz orzekł o zwrocie budynku. Na skutek odwołania skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] czerwca 2005 r. nr. [...], uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Następnie Prezydent Miasta W. decyzją z [...] listopada 2005 r. nr [...] ponownie ustanowił prawo użytkowania wieczystego i orzekł o zwrocie budynku. Skarżący złożył odwołanie od tej decyzji. W wyniku jego rozpatrzenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] grudnia 2007 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Pismem z 12 czerwca 2008 r. Prezydent Miasta W. powiadomił skarżącego, że z uwagi na konieczność ustalenia wysokości opłat z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego i konieczność sporządzenia operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę, postępowanie zostanie zakończone do 31 maja 2008 r. Operat został sporządzony 28 lutego 2008 r. Pismem z 2 czerwca 2008 r. organ powiadomił strony w trybie art. 10 § 1 kpa o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i złożenia wniosków. Skarżący w pismach z 9 czerwca i 4 sierpnia 2008 r. przedstawił zastrzeżenia co do wyceny nieruchomości. Następnie w piśmie z 21 sierpnia 2008 r. zwrócił się do organu o wyjaśnienie, jakie czynności podejmowane są w jego sprawie. Nie uzyskawszy odpowiedzi na wyżej wskazane pisma, skarżący złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na bezczynność Prezydenta Miasta W., a w dniu 15 października 2008 r. wniósł skargę do Sądu. Postanowieniem z [...] października 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej ,,ppsa", sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4,,a"’ tego przepisu. Należy wskazać, że przedmiotowa sprawa dotyczy bezczynności Prezydenta Miasta W. polegającej na nie rozpoznaniu wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego na nieruchomości przy ul [...], a nie jak błędnie wskazał skarżący w sprawie zwrotu nieruchomości. W obecnym stanie prawnym nie ma możliwości przywrócenia prawa własności nieruchomości dekretowej, a przepis art. 214 ust. 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) przewiduje ustanowienie prawa użytkowania wieczystego i zwrot budynku. Skarga jest zasadna. Bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne Warszawa 1999). Zgodnie z art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania ( art. 35 § 3 kpa ). W niniejszej sprawie organ wskazał termin jej załatwienia do końca maja 2008 r. Jednakże termin ten nie został dotrzymany. Wskazać należy, że operat szacunkowy, a na konieczność jego sporządzenia wskazywał organ w piśmie określającym termin załatwienia sprawy, został sporządzony 28 lutego 2008 r. Jednakże dopiero 2 czerwca 2008 r. organ skierował do stron zawiadomienie w trybie art. 10 § 1 kpa. W tym okresie (przez trzy miesiące) nie były podejmowane w sprawie żadne czynności. Również po złożeniu przez skarżącego pism: z 9 czerwca, 4 sierpnia i 21 sierpnia 2008 r., organ nie podjął w sprawie żadnych czynności; nie uznał także za konieczne udzielenie skarżącemu wyjaśnień co do przeszkód w załatwieniu sprawy. Dopiero po złożeniu skargi do Sądu organ pismem z 3 listopada 2008 r. zwrócił się do rzeczoznawcy o ustosunkowanie się do zarzutów skarżącego odnośnie operatu szacunkowego. Wynika z tego, że organ przez wiele miesięcy nie podejmował żadnych czynności w sprawie. Z wyżej wskazanych przyczyn nie można zgodzić się ze stanowiskiem Prezydenta Miasta W. prezentowanym w odpowiedzi na skargę, że powodem nie zakończenia sprawy było kwestionowanie przez skarżącego operatu szacunkowego. Reasumując uznać należy, że skarga jest uzasadniona. Dlatego Sąd orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 149 i art. 200 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło