I SAB/Wa 196/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o sprostowanie błędów w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę. P.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o sprostowanie błędów w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], dotyczącym odmowy wyłączenia członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od udziału w postępowaniu W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., mającego zastosowanie w sprawie, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4a tego przepisu. Powołany przepis wymienia akty związane z bezczynnością w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej, wykraczającą poza ten zakres przedmiotowy określony w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a, jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] polegającą na braku rozpoznania jego wniosku o sprostowanie błędów w postanowieniu Kolegium z [...] stycznia 2015 r. nr [...], dotyczącym odmowy wyłączenia członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od udziału w postępowaniu. Zgodnie z brzmieniem art. 27 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23) powoływanej dalej jako "k.p.a.", członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w przypadkach określonych w art. 24 § 1 k.p.a. O wyłączeniu tego członka w przypadkach określonych w art. 24 § 3 k.p.a. postanawia przewodniczący organu kolegialnego lub organu wyższego stopnia na wniosek strony, członka organu kolegialnego albo z urzędu. Aby skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o sprostowanie postanowienia odmawiającego wyłączenia członków organu od udziału w postępowaniu, postanowienie rozstrzygające wniosek o wyłączenie członka organu kolegialnego, musiałoby być postanowieniem na które służy zażalenie albo postanowieniem kończącym postępowanie albo rozstrzygającym sprawę co do istoty, a więc postanowieniem o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Postanowienie takie nie jest jednak postanowieniem, na które służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienia wydane w toku postępowania, gdy kodeks tak stanowi. Żaden z przepisów k.p.a. nie przewiduje zaś możliwości wniesienia zażalenia na tego typu postanowienie. Nie jest to również postanowienie, które kończy postępowanie, ani też postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie to rozstrzyga wyłącznie kwestię wpadkową w prowadzonym postępowaniu. Z tego względu skarga na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o sprostowanie błędów w postanowieniu Kolegium odmawiającym wyłączenia jego członków od udziału w postępowaniu jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.