I SAB/Wa 196/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] postanawia odrzucić skargę. W. P., pismem z dnia 10 maja 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] róg ul. [...], hip. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie (lis pendens) lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Przy ustalaniu tożsamości sprawy należy brać pod uwagę element podmiotowy i przedmiotowy, przy czym tożsamość podmiotowa, to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Badając, czy wskazana zasada została naruszona, sąd administracyjny analizuje co jest przedmiotem sprawy i jakie występują strony. Jeżeli dojdzie do przekonania, że sprawa "o to samo" między tymi samymi stronami została już rozstrzygnięta, zobowiązany jest do odrzucenia skargi (postanowienie NSA z 28 lipca 2017 r. sygn. akt I OZ 1133/17). Jak wynika z analizy akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 czerwca 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 247/17 po rozpoznaniu skargi W. P. na bezczynność Prezydenta [...], zobowiązał organ do rozpoznania wniosku z dnia 20 kwietnia 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] róg ul. [...], hip. nr [...] - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd oddalił jednocześnie skargę w części dotyczącej wymierzenia Prezydentowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. Zdaniem Sądu oczywiste jest, że zarówno w sprawie sygn. akt I SAB/Wa 247/17, jak i w niniejszej sprawie wszczętej na skutek skargi z dnia 10 maja 2018 r. zachodzi tożsamość podmiotowa, gdyż podmiotem praw i obowiązków był skarżący W. P. oraz organ – Prezydent [...]. Odnosząc się zaś do tożsamości przedmiotowej zauważyć trzeba, że z analizy w/w wyroku z dnia 12 czerwca 2017 r. wynika, iż przedmiotem kontroli Sądu było rozpoznanie przez Prezydenta [...] sprawy z wniosku z dnia 20 kwietnia 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] róg ul. [...], hip. nr [...]. Treść skargi z dnia 10 maja 2018 r. wskazuje, że jej przedmiotem również jest postępowanie organu w zakresie rozpoznania powyższego wniosku. Przedmiot obu spraw jest więc tożsamy. W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarga W. P. z dnia 10 maja 2018 r. jest tożsama zarówno pod względem podmiotowym jak i przedmiotowym ze skargą rozpoznaną w/w prawomocnym wyrokiem z dnia 12 czerwca 2017 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że sprawa objęta skargą z dnia 10 maja 2018 r. została już prawomocnie osądzona, co oznacza, że złożona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zaznaczyć przy tym trzeba, że w razie niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, strona może wnieść skargę żądając wymierzenia temu organowi grzywny (art. 154 § 1 P.p.s.a.). Skargę w tym przedmiocie można złożyć wielokrotnie. Sąd rozpoznając taką skargę ocenia czy po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organ załatwił sprawę, czy też wciąż pozostaje bezczynny lub w dalszym ciągu przewlekle prowadzi sprawę, a także czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania po wydaniu wyroku miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W tym postępowaniu można również domagać się przyznania od organu na rzecz skarżącego określonej sumy pieniężnej. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.