I SAB/Wa 198/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 października 2008 r. Z. W., działający przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Miasta G. z dnia [...] września 1975 r. nr [...] oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1975 r. nr [...] orzekających o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w G. [...], oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] o łącznej pow. [...] ha [...] m2, zapisanej w księdze wieczystej KW [...], stanowiącej własność N. W. Od skargi sporządzonej i wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika został uiszczony wpis sądowy w znakach opłaty sądowej o łącznej wartości 100 zł, naklejonych na pierwszej stronie powyższej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. Wysokość tak określonych wpisów ustalona jest w wydanym na podstawie delegacji udzielonej w art. 233 powołanej ustawy rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a stosownie do dyspozycji § 2 ust. 1 pkt 6 tego rozporządzenia w przedmiotowej sprawie wpis ma charakter stały i wynosi 100 zł. Z art. 219 § 1 powołanej ustawy wynika, że opłatę sądową uiszcza się przy wniesieniu do Sądu pisma podlegającego opłacie, natomiast § 2 tego artykułu precyzuje sposób wnoszenia opłaty i stanowi, iż winna ona być uiszczona gotówką do kasy sądu administracyjnego, do którego wnoszone jest pismo lub przelewem na rachunek bankowy tego sądu. Nie jest zatem dopuszczalne uiszczenie wpisu sądowego od skargi znakami opłaty sądowej. Stanowisko niniejsze zgodne jest z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2004 r., FZ 28/04, ONSAiWSA 2004 r., nr 1, poz. 4; postanowienie NSA z dnia 31 maja 2004 r., FSK 212/04, Mon. Podat. 2004 r., nr 7, s. 2). Zgodnie z art. 221 tej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z powyższego przepisu art. 221 powołanej ustawy wynika, iż w przypadku wnoszenia pism do sądu administracyjnego przez profesjonalnych pełnomocników istnieje z mocy prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia. Skoro zatem wnoszący skargę pełnomocnik strony, będący profesjonalnym pełnomocnikiem, nie uiścił od niej należnego wpisu stałego – co potwierdza rejestr opłat sądowych, zaś opłacenie skargi znakami opłaty sądowej nie spełnia powyższych warunków – a do czego był obowiązany bez uprzedniego wezwania go przez Sąd, to uznać należy, iż skarga podlega odrzuceniu. Z powyższych względów, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.