I SAB/Wa 199/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. [...] nr [...] rej. hip. [...] dz. [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz [...] solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] - reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika - pismem z dnia [...] listopada 2016 r. wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy [...], ozn. [...] rej. hip. [...] cz. dz. [...]. W uzasadnieniu skargi wskazali, że wobec nierozpoznania niniejszego wniosku w terminie przewidzianym w kodeksie postępowania administracyjnego wniesione zostało zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] Wojewoda [...] wyznaczył organowi dodatkowy termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia, który upłynął w dniu 29 maja 2016 r. W konsekwencji skarżący wnieśli o zobowiązanie Prezydenta do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania w terminie określonym przez sąd oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie oraz wskazał, że konieczne jest uzupełnienie akt o oryginały lub poświadczone za zgodność z oryginałem kopie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po G.S. oraz E.S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), przywoływanej dalej jako "p.p.s.a." sprawa mogła zostać rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych wart. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Obowiązkiem Sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, a tym samym zasadne jest zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania w określonym terminie. Poza sporem pozostaje okoliczność, że organ nie zakończył sprawy i nadal pozostaje w zwłoce w rozpoznaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość. Pomimo upływu określonego w art. 35 § 3 k.p.a. ustawowego terminu organ nie zakończył postępowania zainicjowanego wskazanym wnioskiem i nie podjął rozstrzygnięcia merytorycznego, co stanowi o zasadności niniejszej skargi na bezczynność organu. Z tego względu Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, tym bardziej, iż sam organ informował stronę o przewidywanym terminie jej zakończenia do dnia 31 lipca 2016 r. Ponadto, Sąd w składzie orzekającym stwierdził, że w przedmiotowej sprawie organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy wniosek o odszkodowanie za ww. nieruchomość wpłynął do organu w dniu 20 listopada 2015 r., co wynika z umieszczonej na piśmie prezentaty. Od tej więc daty rozpoczął bieg terminu na załatwienie sprawy. Organ po wpłynięciu wniosku, pismem z dnia [...] listopada 2015 r., zwrócił się do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] w [...] o nadesłanie akt przedmiotowej nieruchomości. Po trzech miesiącach ponowił wystąpienie o akta, tym razem kierując je do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] w [...], jednocześnie informując stronę o przewidywanym terminie zakończenia sprawy. Akta nieruchomości organ otrzymał w dniu 11 lutego 2016 r. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. Prezydent poinformował strony postępowania o konieczności uzupełnienia akt o oryginały dokumentów spadkowych po byłych właścicielach nieruchomości wraz ze wskazaniem aktualnych adresów zamieszkania wszystkich uprawnionych, podkreślając, że niedochowanie tego wymogu skutkować bowiem zawieszeniem postępowania administracyjnego. Materiał dokumentacyjny wskazuje, że ani brak przedłożenia przez stronę wymaganych dokumentów ani złożenie przez skarżących zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie nie zmobilizowało Prezydenta do podjęcia jakiejkolwiek czynności w niniejszej sprawie (np. zawieszenia postępowania jeżeli organ uznałby o zaistnieniu do tego podstaw). Dodatkowy termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewodę [...] - postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. - upłynął bezskutecznie a i złożenie skargi na bezczynność nie zdyscyplinowało organu do podjęcia aktywności w niniejszym postępowaniu. Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że organ pozostaje w stanie bezczynności, a ta - w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy - przybiera postać kwalifikowaną, tj. rażąco narusza prawo. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i 1a p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania zawartych w punkcie 3, orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 202 § 2 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).