I SAB/Wa 2/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2008 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wniosku o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku A. S. o oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu położonego w W. przy ul. [...] nr hip. [...] P., działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...], w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego A. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 1 grudnia 2007 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpoznania wniosku o oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu położonego w W. przy ul. [...] nr. hip. Nr [...] (dz. ew. nr [...] z obrębu [...]). Odpowiadając na skargę Prezydent W. wskazał, że F. i A. S. pismem z dnia 30 sierpnia 2007 r. złożyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie na niezałatwienie sprawy oddania w użytkowanie wieczyste wymienionego gruntu. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało zażalenie za nieuzasadnione. W związku z tym organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Instytucja skargi na bezczynność ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając skargę za zasadną, sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym. Sąd orzeka jedynie o obowiązku wydania rozstrzygnięcia w sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia. Wyrok w sprawie takiej skargi nie może też dotyczyć kwestii wpływających na merytoryczną treść przyszłej decyzji. Wniesienie skargi na bezczynności organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia – art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - do których należy zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 k.p.a.). Zażalenie jest warunkiem formalnym dopuszczalności takiej skargi i rozstrzygnięcie w tym zakresie (pozytywne czy negatywne) nie ma wpływu na dopuszczalność skargi. W niniejszej sprawie skarga na bezczynność Prezydenta W. została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a więc spełnione zostały warunki do jej złożenia. Wniosek organu o jej odrzucenie z powodu uznania zażalenia za nieuzasadnione nie znajduje podstaw w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prezydent W. decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] orzekł o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego jako działka nr [...] przy ul. [...] w W., ustaleniu czynszu symbolicznego, odmowie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do części działki nr [...] i w pkt 4 decyzji wskazał, że wniosek co pozostałej części nieruchomości zostanie rozstrzygnięty odrębną decyzją. Następnie postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. Prezydent W. zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącego co do obecnej działki nr [...] do czasu podjęcia przez Radę W. uchwały dotyczącej sposobu ustalenia wysokości czynszu symbolicznego za grunty oddawane w użytkowanie wieczyste w trybie i na zasadach art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. uchyliło postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] października 2007 r. Terminy załatwiania spraw określa art. 35 k.p.a., który w § 2 przewiduje dwumiesięczny termin do załatwienia sprawy szczególnie skomplikowanej. W niniejszej sprawie Prezydent W. nie wydał rozstrzygnięcia w terminach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu od daty powołanego wyżej postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie było przeszkód prawnych do wydania decyzji w sprawie. Oznacza to, że Prezydent W. w sposób oczywisty naruszył przepisy o terminach załatwiania spraw i dlatego Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 149 i 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.