I SAB/Wa 2/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych w przedmiocie rozpoznania wniosku z 4 lipca 2025 r. postanawia: odrzucić skargę. J. N. (dalej jako ,,skarżący") pismem z 28 listopada 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych w przedmiocie rozpoznania wniosku z 4 lipca 2025 r. Skarżący wyjaśnił, że w/w wniosek dotyczył podjęcia dyplomatycznej interwencji przez Ministra Spraw Zagranicznych celem ukrócenia ignorancji i lekceważenia obywateli polskich ze strony akredytowanego w Polsce ambasadora Belgii. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie w sytuacji nieznalezienia przesłanek do jej odrzucenia, o oddalenie, wskazując, że nie każde pismo nazwane przez stronę wnioskiem wszczyna sprawę podlegającą kognicji sądu administracyjnego. Organ podkreślił, że kompetencje Ministra Spraw Zagranicznych realizowane są w ramach konstytucyjnego podziału władzy wykonawczej i stanowią realizację polityki zagranicznej państwa, a nie wykonywania administracji publicznej w indywidualnych sprawach jednostek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), dalej jako ,,p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wyjaśnić należy, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Kognicja sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 2 p.p.s.a. który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia, opinie i akty w nim wymienione (pkt 1-7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 t.j., powoływanej dalej jako ,,K.p.a.") oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760) jak również postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 8-9). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. ,a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). Skarga na bezczynność, bądź przewlekłość jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych w związku ze sposobem załatwienia korespondencji skarżącego z 4 lipca 2025 r., która to korespondencja nie mieści się w żadnej z ww. kategorii, albowiem nie istnieje żaden przepis prawa powszechnie obowiązującego, który zobowiązywałby Ministra Spraw Zagranicznych do określonego zachowania w związku z ww. pismem skarżącego. Oznacza to, że przedmiot sprawy określony w skardze nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. W rezultacie przedmiotowa skarga, jako nienależąca do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.