I SAB/Wa 201/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (spr.) Sędziowie: WSA Maria Tarnowska WSA Przemysław Żmich Protokolant ref. staż. Ewa Czarnota po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2010 r. sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku E. S. i A. P. w sprawie o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] - w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej E. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego. W dniu 22 czerwca 2010 roku skarżąca E. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie przesunięcia terminu do wydania decyzji w sprawie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...]. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż 17 września 2008 roku otrzymała pismo powiadamiające o zgromadzeniu materiałów w powyższej sprawie stanowiących podstawę do wydania decyzji. Od tej daty termin wydania decyzji był kilkakrotnie przesuwany; w dniu 31 stycznia 2010 r. zaktualizowano operat szacunkowy, a postanowieniem z [...] kwietnia 2010 r. Wojewoda [...] w uwzględnieniu skargi wyznaczył Prezydentowi ostateczny, nie podlegający zaskarżeniu termin załatwienia sprawy do 30 maja 2010 r. Pismem z 2 czerwca 2010 r. poinformowano skarżącą o ponownej zmianie terminu do 31 października br. z uwagi na wielość tego typu spraw, co stanowi powód złożenia przedmiotowej skargi. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż przed Prezydentem W. prowadzone jest postępowanie administracyjne z wniosku spadkobierców dawnego właściciela nieruchomości [...] o przyznanie odszkodowania za nieruchomość zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W dniu 22 lutego 2010 r. wpłynęło zażalenie skarżącej na niezałatwienie sprawy w terminie, które Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. uznał za zasadne i wyznaczył dodatkowy termin do 30 maja 2010 r. W toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki określone w w/w art. 215, ze względu na złożony charakter sprawy trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Pismem z 31 maja 2010 r. poinformowano skarżącą o przyczynach niedochowania terminu określonego przez Wojewodę [...] oraz o terminie zakończenia postępowania do 31 października br. Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, że jej stan faktyczny przedstawia się następująco: Wnioskiem z dnia 8 września 2003 roku I. P. zwróciła się do Prezydenta W. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], przejętą na rzecz Skarbu Państwa dekretem z dnia 26 października 1945 r. Po śmierci wnioskodawcy postępowanie administracyjne kontynuowano z udziałem jej następców prawnych: skarżącej E. S. i A. P. Pismem z dnia 17.09.2008 r. Prezydent W. poinformował skarżącą, iż w sprawie zgromadzono materiały dowodowe dające podstawę do wydania decyzji. Skarżąca w piśmie z 13 października 2009 r. wezwała do niezwłocznego załatwienia i wyjaśnienia sprawy, podnosząc w szczególności, iż nie otrzymała żadnego zawiadomienia o przyczynach przedłużania się okresu do wydania decyzji oraz odpowiedzi na składane w tej sprawie pisma z dnia 15 kwietnia i 28 lipca 2008 r. do Prezydenta W . W odpowiedzi na powyższe pismo, wydanie decyzji kończącej postępowanie następuje na podstawie aktualnego operatu szacunkowego. Rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie nastąpi po aktualizacji operatu szacunkowego w przewidywanym terminie do 31 stycznia 2010 r. Pismem z dnia 22 lutego 2010 r. skarżąca złożyła zażalenie na bezczynność w niniejszej sprawie. Postanowieniem Nr [...] z [...] kwietnia 2010 r. Wojewoda [...] uznał wniesione zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 maja 2010r. W uzasadnieniu wskazano, między innymi, iż 17 lutego 2010r. rzeczoznawca majątkowy nadał klauzulę aktualności operatu szacunkowego dla przedmiotowej nieruchomości, a organ I instancji posiada komplet dokumentów do rozpatrzenia sprawy merytorycznie. Kolejne pismo w tej sprawie Prezydent [...] wystosował [...] maja 2010r. informując skarżącą, iż ze względu na złożony charakter postępowania oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość w terminie określonym w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010r., zaś decyzja w tej sprawie zostanie wydana do [...] października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na zasadność skargi. Z przepisu art. 35 § 1 kpa wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu jednego miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania – art. 35 § 3 kpa. Przy czym załatwienie sprawy w rozumieniu art. 104 § 1 kpa oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Przepis art. 37 § 1 kpa stanowi zaś, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami kpa służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ do którego wpłynęło takie zażalenie – jeżeli uzna je za zasadne - wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości - § 2 cyt. art. Po wyczerpaniu środków przewidzianych w powyższym przepisie strona może wnieść, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i to w określonym przez prawo terminie. Wniesienie skargi na bezczynność jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w sytuacji odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania danego aktu ( zob. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Warszawa 2004, s.28, por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14.06.1983r., sygn. akt SA/Wr Naczelnego Sądu Administracyjnego 6/83, GP1983, Nr 24). Tym samym dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu ( T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska,"Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s.86). Podsumowując, dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia lub aktu albo dokonaniem czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. Zasada sformułowana w art. 6 kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwienia spraw określonych w art. 35 i 36 kpa. Odnosząc powyższe do stanu niniejszej sprawy należy wskazać, że powołanie się przez organ I instancji w odpowiedzi na skargę na fakt złożonego charakteru postępowania i analizę zgromadzonej dokumentacji nie może usprawiedliwiać braku wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z uzasadnienia organu II instancji uwzględniającego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, 36 kpa komplet dokumentów w tej sprawie został zgromadzony z chwilą aktualizacji operatu szacunkowego, to jest 17 lutego 2010r. Przy szczególnie skomplikowanym charakterze sprawy jej załatwienie winno nastąpić bowiem nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania. W tym miejscu zauważyć należy, iż jak wynika z pisma organu I instancji z dnia 17 września 2008 r. skierowanego do skarżącej, już w tej dacie zgromadzono w przedmiotowej sprawie materiały dowodowe dające podstawę do wydania decyzji. Od tego więc terminu Prezydent W. pozostaje w bezczynności. Zdaniem Sądu gromadzenie materiału dowodowego, po upływie terminów przewidzianych do załatwienia spraw nie stanowi przesłanki usprawiedliwiającej bezczynność organu, a w sprawie niniejszej przedłużyło trwającą już bezczynność, bowiem niewydanie decyzji spowodowało dezaktualizację operatu szacunkowego i konieczność sporządzania nowego dowodu na tę okoliczność. W tej sytuacji Sąd uznał postawiony organowi w skardze zarzut bezczynności za całkowicie uzasadniony. Wobec powyższego na podstawie art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) Sąd orzekł, jak w wyroku. ----------------------- 4