I SAB/Wa 202/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia NSA Anna Lech (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.D., J.E. i T.J. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] września 2005 r. J.D., J.E. i T.J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismami z dnia 21 grudnia 2005 r. zwrócił się do J.D., J.E. i T.J. oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o udzielenie informacji czy przed wniesieniem skargi do tutejszego sądu skarżący składali do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie w trybie art. 37 kpa na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta W. sprawy zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. W odpowiedzi na pismo z dnia 21 grudnia 2005 r. skarżący poinformowali sąd, że zażalenia takiego nie składali, zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pismem z dnia 3 stycznia 2006 r. potwierdziło, że nie odnotowało wpływu takiego zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 37 § 1 stanowi, że w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ, do którego zażalenie takie wpłynęło, jeżeli uzna je za zasadne, wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podejmuje środki zapobiegające naruszeniu terminów załatwienia sprawy w przyszłości, co wynika z § 2 art. 37 kpa. Niezależnie od tego czy organ wyższego stopnia zajmie stanowisko w sprawie takiego zażalenia oraz niezależnie od tego jakie będzie to stanowisko, to stronie nie przysługuje na nie zażalenie, a jedynie skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu rozpatrującego sprawę co do istoty, którym jest w tej sprawie Prezydent W. Oznacza to, że w niniejszej sprawie wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro skarżącym przysługiwało prawo wniesienia zażalenia w trybie art. 37 kpa do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad działaniem Prezydenta W. , z którego to prawa skarżący nie skorzystali, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § pkt 6 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.