I SAB/Wa 202/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Tomasz Wykowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2014 r. sprawy ze skargi W.P. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 12 kwietnia 2013 r. W.P. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego W.P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 12 kwietnia 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość przy ul. [...] w W., przejętą dekretem z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W.. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisu art. 35 Kpa polegające na niezałatwieniu sprawy najdalej w ciągu dwóch miesięcy oraz ciągłe prowadzenie postępowania w sprawie. W skardze wniósł o: 1) zobowiązanie Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w ciągu miesiąca od zwrotu akt: 2) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym; 3) zasądzenie od Prezydenta W. na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu 12 kwietnia 2013 r. złożył wniosek o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość na podstawie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Na skutek zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie złożonego w dniu 29 maja 2013 r., postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2013 r. Wojewoda [...] wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin na załatwienie sprawy do dnia 29 listopada 2013 r. Pomimo tego decyzja w sprawie nie została wydana. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi oraz nie wyraził zgody na rozpatrywanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu wskazał, że w toku postępowania prowadzonego w trybie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego. Pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w art. 35 Kpa oraz że przewidywany termin zakończenia postępowania to 31 sierpień 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Nie budzi wątpliwości Sądu to, że w niniejszej sprawie Prezydent W. pozostaje w bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa". Trzeba bowiem mieć na uwadze, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje przepis art. 35 § 3 Kpa (termin dwóch miesięcy) został przekroczony. Poza sporem jest to, że wniosek W.P. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] Prezydent W. otrzymał w dniu 14 kwietnia 2013 r. (prezentata widniejąca na podaniu). Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, aby wystąpiły okoliczności wstrzymujące bieg terminu załatwienia sprawy, o którym mowa w art. 103 Kpa. Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej decyzja w sprawie nie została wydana. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie można postawić organowi zarzutu pozostawania w bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sprawy wynika, że w dniu 15 maja 2013 r. Prezydent W. skierował do pełnomocnika skarżącego pismo informujące, że sprawa o przyznanie odszkodowania zostanie rozstrzygnięta po rozpatrzeniu wniosku I.P. z dnia 12 lutego 1949 r. złożonego w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W., w części dotyczącej terenu o pow. [...] m2, ponieważ dopiero wynik sprawy z wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego do przedmiotowego gruntu daje podstawę do rozstrzygnięcia sprawy o odszkodowanie. Po wydaniu przez Prezydenta W. w dniu [...] czerwca 2013 r. decyzji nr [...] nieuwzględniającej wniosku I.P. z dnia 12 lutego 1949 r. w zakresie nieruchomości oznaczonych jako części działek nr [...], [...], [...], [...] o łącznej pow. [...] m2, Prezydent W. pismami z dnia 29 sierpnia 2013 r. wystąpił do: 1) Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W. w [...] o przesłanie akt lokalizacyjnych dotyczących sposobu zagospodarowania nieruchomości; 2) Wydziału Architektury i Budownictwa dla [...] o kopię mapy z zaznaczonymi granicami nieruchomości oraz udzielenie informacji kiedy zostały wybudowane budynki o adresie [...] i [...] oraz kiedy nastąpiła realizacja ul. [...], przesłanie kopii decyzji lokalizacyjnych z załącznikiem graficznym i dokumentów dotyczących realizacji inwestycji na przedmiotowym gruncie, a także podanie daty wejścia inwestora na teren; 3) dyrektora Archiwum Państwowego W. o przesłanie materiałów dotyczących przeznaczenia nieruchomości w Ogólnym Planie Zabudowania Miasta W. zatwierdzonego w dniu [...] sierpnia 1931 r.; 4) pełnomocnika z informacją o dotychczasowym stanie postępowania oraz ze wskazaniem braku możliwości załatwienia sprawy w terminie wobec braku całości dokumentacji. Organ wskazał przewidywany termin załatwienia sprawy do 30 listopada 2013 r. Następnie pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. Prezydent W. skierował do pełnomocnika skarżącego informację, że nie zostały przesłane materiały z Archiwum Państwowego W. oraz że do zakończenia postępowania konieczne jest ustalenie w jakiej dacie następcy prawni byłych właścicieli zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania nieruchomością. Jednocześnie organ poinformował, że przewidywany termin zakończenia postępowania to 31 sierpnia 2014 r. Po odpowiedzi ze strony Archiwum Państwowego w W. otrzymanej w dniu 10 stycznia 2014 r. Prezydent W. pismem z dnia 21 stycznia 2014 r. zwrócił się do dyrektora Archiwum Państwowego W. o przesłanie kserokopii materiałów, o których mowa w piśmie – fragmentów Ogólnego planu zabudowania miasta W. z 1931 r. W aktach sprawy brak odpowiedzi na powyższe pismo. Z przedstawionego wyżej toku postępowania wynika, że Prezydent W. nie był w sprawie zupełnie bezczynny. Organ podjął szereg czynności procesowych, zmierzających do wyjaśnienia sprawy, w tym do ustalenia wynikających z przepisu art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami przesłanek pozbawienia dotychczasowych właścicieli bądź ich następców prawnych faktycznej możliwości władania nieruchomością po dniu 5 kwietnia 1958 r. oraz przeznaczenia nieruchomości przed dniem 21 listopada 1945 r. w planie zagospodarowania przestrzennego. Organ podjął także działania wynikające z art. 36 § 1 Kpa – dwukrotnie skierował do pełnomocnika stron zawiadomienie o niemożności załatwienia sprawy w terminie, wskazując przyczyny takiego stanu rzeczy i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy. Wobec tego nie można postawić organowi zarzutu rażącej bezczynności. Mając na uwadze to, że sprawy dotyczące odszkodowań za nieruchomości [...] są sprawami szczególnie skomplikowanymi Sąd uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie 4 miesięcy, od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyznaczenie organowi terminu 1 miesiąca na załatwienie sprawy – jak tego domaga się skarżący – byłoby nieuzasadnione, gdyby okazało się (czego na obecnym etapie sprawy nie można ocenić), że zajdzie potrzeba sporządzenia operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości, do którego strony mają prawo wnieść zastrzeżenia i uwagi. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 Ppsa orzekł, jak w sentencji. O zwrocie skarżącemu kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 Ppsa.