I SAB/Wa 203/26

PostanowienieWSA w Warszawie2026-06-03

Skład orzekający: Anna Falkiewicz - Kluj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu sprawującego nadzór pedagogiczny w przedmiocie rozpoznania skargi na realizację obowiązków przez dyrektora szkoły podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu sprawującego nadzór pedagogiczny w przedmiocie rozpoznania skargi na realizację obowiązków przez dyrektora szkoły jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, ponieważ nadzór pedagogiczny nie jest prowadzony w ramach postępowania administracyjnego ani nie wiąże się z wydaniem aktu lub czynności podlegającej kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA. Kwestie te pozostają poza zakresem właściwości sądów administracyjnych.
Stan faktyczny
B. O. złożyła skargę na bezczynność Mazowieckiego Kuratora Oświaty w przedmiocie rozpoznania skargi na realizację obowiązków przez dyrektora szkoły. Mazowiecki Kurator Oświaty wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że czynności nadzoru pedagogicznego nie są prowadzone w ramach postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz - Kluj po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. na bezczynność Mazowieckiego Kuratora Oświaty w przedmiocie rozpoznania skargi na realizację obowiązków przez dyrektora szkoły postanawia: odrzucić skargę. B. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Mazowieckiego Kuratora Oświaty w przedmiocie rozpoznania skargi na realizację obowiązków przez dyrektora szkoły. Mazowiecki Kurator Oświaty w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że czynności nadzoru pedagogicznego nie są prowadzone w ramach postępowania administracyjnego, w trybie przepisów kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako "p.ps.a."), Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie z kolei do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Skarga B. O. dotyczy bezczynności Mazowieckiego Kuratora Oświaty w przedmiocie rozpoznania skargi na realizację obowiązków przez dyrektora szkoły. Mając na uwadze, że skoro sprawowany przez kuratorów oświaty , na podstawie art. 51 i art. 55 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. Prawo Oświatowe, nadzór pedagogiczny nie jest przeprowadzany w ramach postępowania administracyjnego, o którym mowa w kpa oraz nie wiąże się z obowiązkiem wydania orzeczenia administracyjnego tj. decyzji administracyjnej lub postanowienia albo podjęciem innej czynności administracyjnej zaskarżalnej do sądu administracyjnego, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 ppsa, to tym samym należy uznać, iż kwestie związane ze sprawowanym nadzorem pedagogicznym pozostają poza kognicją sądów administracyjnych, a tym samym nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność w zakresie sprawowanego nadzoru pedagogicznego. Powyższe potwierdza orzecznictwo sądowo administracyjne (postanowienie WSA w Opolu z 12 grudnia 2025r. I SAB/Op 117,25, wyrok WSA w Warszawie z 25 stycznia 2012r., sygn. akt V SA/Wa 1268/11). Zatem jeżeli obowiązujące przepisy nie przewidują obowiązku czy podstawy do wydania decyzji administracyjnej w sytuacjach sprawowanego nadzoru pedagogicznego to nie można mówić o dopuszczalności skargi administracyjnej odnoszącej się do czynności nadzoru pedagogicznego. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, nie dotyczy ona bowiem wskazanego wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na postawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło