I SAB/Wa 207/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. Ś. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy [...], ozn. hip. [...], w terminie trzech miesięcy od daty zwrotu akt wraz z odpisem prawomocnego wyroku; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz M. Ś. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2016 r. o ustalenie, na podstawie przepisu art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147) – zwanej dalej "ugn", odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy Al. [...], oznaczoną nr hip. [...]. W skardze skarżąca wniosła o: 1) zobowiązanie Prezydenta [...] do merytorycznego rozpoznania wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość, w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące; 2) zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej podniósł, że wystąpił do Prezydenta [...] wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2016 r. o przyznanie odszkodowania na podstawie art. 215 ugn za przedmiotową nieruchomość [...]. Wniosek nie został rozpatrzony w terminie, w konsekwencji, w dniu [...] czerwca 2016 r. zostało złożone zażalenie na bezczynność organu, w trybie art. 37 § 1 Kpa, do Wojewody [...]. W wyniku rozpatrzenia zażalenia postanowieniem z dnia [...] września 2016 r., nr [...] Wojewoda [...] zobowiązał Prezydenta [...] do podjęcia stosownego rozstrzygnięcia w sprawie, w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia postanowienia. Postanowienie Wojewody [...] zostało doręczone Prezydentowi [...] w dniu [...] września 2016 r., co oznacza, iż termin do wydania przez organ rozstrzygnięcia w powyższej sprawie upływał w dniu [...] grudnia 2016 r. Skarżąca w dniu [...] stycznia 2017 r. złożyła skargę na bezczynność organu, z uwagi na to, że wbrew nałożonemu zobowiązaniu Prezydent [...], nie podjął merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, nie zachowując tym samym terminu zakreślonego wskazanym wyżej postanowieniem Wojewody [...]. W dniu [...] lutego 2017 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył, co następuje. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie Prezydent [...] pozostaje w bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej zwanej "Ppsa". Należy mieć na uwadze, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje przepis art. 35 § 3 Kpa (termin dwóch miesięcy) został w niniejszej sprawie przekroczony. Poza sporem jest to, że w aktach administracyjnych znajduje się wniosek złożony przez pełnomocnika skarżącej z dnia [...] kwietnia 2016 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy Al. [...], oznaczoną nr hip. [...], złożony na podstawie art. 215 ugn. Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej decyzja w sprawie nie została wydana. Sąd zauważył, że ww. wniosek jest pismem podtrzymującym wniosek o przyznanie odszkodowania z dnia [...] października 1994 r., który został złożony osobiście przez skarżącą. Sąd uznał, że istniejąca w sprawie bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa. Rozpoznając sprawę Sąd wziął pod uwagę datę wpływu wniosku do organu ([...] października 1994 r.) oraz kilkudziesięcioletni okres jego rozpatrywania. Nie można pominąć tego, że wniosek o ustalenie odszkodowania, zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a nawet postanowienie Wojewody [...] wyznaczające dodatkowy termin dla Prezydenta [...] na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia w sprawie nie przyniosły zamierzonych skutków w postaci rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania. Sąd uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku odszkodowawczego w terminie trzech miesięcy, od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyznaczenie organowi terminu w powyższym wymiarze jest celowe, z uwagi na stan prowadzonego w sprawie postępowania. Jeżeli bowiem okaże się, że przesłanki z art. 215 ugn będą spełnione, wówczas konieczne będzie zlecenie biegłemu rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenia operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości, do którego strony mają prawo wnieść zastrzeżenia i uwagi. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a Ppsa (pkt 1 i 2 wyroku). W przedmiocie kosztów sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).