I SAB/Wa 208/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Monika Nowicka Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2005 r. sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania oddala skargę na bezczynność organu dotyczącą wydania decyzji o wypłacie odszkodowania co do działek o numerach ewidencyjnych: [...], [...] i [...], położonych we wsi G. w gminie P.. Sygn. akt I SAB/Wa 208/04 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Monika Nowicka Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2005 r. sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania postanawia umorzyć postępowanie sądowe na bezczynność organu dotyczącą wydania decyzji o wypłacie odszkodowania co do działek o numerach ewidencyjnych: [...], [...] i [...], położonych we wsi G. w gminie P. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Monika Nowicka Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2005 r. sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania oddala skargę na bezczynność organu dotyczącą wydania decyzji o wypłacie odszkodowania co do działek o numerach ewidencyjnych: [...], [...] i [...], położonych we wsi G. w gminie P.. Sygn. akt. I SAB/Wa 208/04 UZASADNIENIE W dniu 13 grudnia 2004 r. S.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty P., który nie rozpoznał jego wniosku z dnia 17 lipca 2003 r. o ustalenie wysokości należnego mu odszkodowania - na podstawie art.98 ust.3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. Nr 46 poz. 543 z późn. zm. ) – za nieruchomość położoną we wsi G. w gminie P. stanowiącą działki numer ewidencyjny [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Przedmiotowa nieruchomość stanowiła jego własność, a następnie przeszła na własność Gminy Miasta P. z mocy prawa, na podstawie decyzji Burmistrza Gminy P. z dnia [...] września 2002 r. zatwierdzającej podział nieruchomości dokonany na wniosek właściciela. W uzasadnieniu skargi podniósł zarzut , iż mimo upływu terminu wyznaczonego Staroście P. przez Wojewodę [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2004 r. – [...] listopada 2004 r. - nie rozpatrzył on jego wniosku, wobec czego wnosił o zobowiązanie Starosty P., do wydania - w określonym przez Sąd terminie - decyzji ustalającej odszkodowanie. W odpowiedzi na skargę Starosta P. wnosił o jej oddalenie podnosząc fakt , że nie pozostaje w bezczynności. W dniu [...] listopada 2004 r. wydał decyzję nr [...] ustalającą odszkodowanie na rzecz S.B. za działki gruntu numer [...], [...] i [...], które Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P., zostały zakwalifikowane jako drogi gminne. Co do pozostałych działek gruntu numer [...], [...] i [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004 r. zawiesił on z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania – do czasu rozstrzygnięcia przez sąd zagadnienia wstępnego tj. założenia dla przedmiotowych działek księgi wieczystej i ujawnienia w niej jako właściciela Gminy P., oraz podjęcia uchwały przez Radę Miejską w P. w sprawie zaliczenia w/w działek do kategorii dróg gminnych. Mimo treści odpowiedzi na skargę, S.B. pismem z dnia 1 kwietnia 2005 r. nadal popierał swoją skargę na bezczynność Starosty P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badając wniesioną skargę na bezczynność Sąd uznał ją za nieuzasadnioną. Z akt sprawy wynika, że wniosek S.B. został rozpoznany poprzez wydanie decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] przez Starostę P. o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł za działki gruntu numer [...], [...] i [...]. Jednocześnie starosta ustalił, że do wypłaty odszkodowania zobowiązany jest Burmistrz Gminy P. w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Tak więc Starosta P. rozpoznał sprawę w terminie zakreślonym mu przez Wojewodę [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2004 r. W dacie wniesienia skargi do Sądu sprawa skarżącego była więc w części dotyczącej działek gruntu numer [...], [...] i [...] rozstrzygnięta. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270) skargę oddalił. Sygn. akt I SAB/Wa 208/04 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Monika Nowicka Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2005 r. sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania postanawia umorzyć postępowanie sądowe na bezczynność organu dotyczącą wydania decyzji o wypłacie odszkodowania co do działek o numerach ewidencyjnych: [...], [...] i [...], położonych we wsi G. w gminie P.. Sygn. akt. I SAB/Wa 208/04 UZASADNIENIE W dniu 13 grudnia 2004 r. S.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty P., który nie rozpoznał jego wniosku z dnia 17 lipca 2003 r. o ustalenie wysokości należnego mu odszkodowania - na podstawie art.98 ust.3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. Nr 46 poz. 543 z późn. zm. ) – za nieruchomość położoną we wsi G. w gminie P. stanowiącą działki numer ewidencyjny [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Przedmiotowa nieruchomość stanowiła jego własność, a następnie przeszła na własność Gminy Miasta P. z mocy prawa, na podstawie decyzji Burmistrza Gminy P. z dnia [...] września 2002 r. zatwierdzającej podział nieruchomości dokonany na wniosek właściciela. W uzasadnieniu skargi podniósł zarzut , iż mimo upływu terminu wyznaczonego Staroście P. przez Wojewodę [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2004 r. – [...] listopada 2004 r. - nie rozpatrzył on jego wniosku, wobec czego wnosił o zobowiązanie Starosty P., do wydania - w określonym przez Sąd terminie - decyzji ustalającej odszkodowanie. W odpowiedzi na skargę Starosta P. wnosił o jej oddalenie podnosząc fakt , że nie pozostaje w bezczynności. W dniu [..] listopada 2004 r. wydał decyzję nr [...] ustalającą odszkodowanie na rzecz S.B. za działki gruntu numer [...], [...] i [...], które Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. , zostały zakwalifikowane jako drogi gminne. Co do pozostałych działek gruntu numer [...], [...] i [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004 r. zawiesił on z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania – do czasu rozstrzygnięcia przez sąd zagadnienia wstępnego tj. założenia dla przedmiotowych działek księgi wieczystej i ujawnienia w niej jako właściciela Gminy P., oraz podjęcia uchwały przez Radę Miejską w P. w sprawie zaliczenia w/w działek do kategorii dróg gminnych. Mimo treści odpowiedzi na skargę, S.B. pismem z dnia 1 kwietnia 2005 r. nadal popierał swoją skargę na bezczynność Starosty P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Badając wniesioną skargę na bezczynność Sąd uznał ją za bezprzedmiotową. Z akt sprawy wynika, że co do działek gruntu numer [...], [...] i [...] - Starosta P. wydał postanowienie z dnia [...] grudnia 2004 r. o zawieszeniu postępowania odnośnie ustalenia wysokości odszkodowania za te działki. Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. Niewątpliwe w dacie wniesienia skargi – w dniu 13 grudnia 2004 r. – była ona uzasadniona, gdyż mimo upływu terminu zakreślonego Staroście P. przez Wojewodę [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2004 r. – [...] listopada 2004 r. – wniosek S.B. nie został rozpoznany (w zakresie dotyczącym działek numer [...], [...] i [...]). Jednakże – już po wniesieniu skargi – Starosta P. wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania odnośnie tych działek. Jak wynika z uzasadniania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2000r. (sygn. akt IV S.A. 105/00) w sprawach na bezczynność organu administracji publicznej Sąd rozpoznaje skargę według stanu sprawy z daty orzekania, tj. ściślej z daty zamknięcia rozprawy poprzedzającej orzekanie. Tak więc , na datę wyrokowania w niniejszej sprawie, nie można było zobowiązać organu do wydania decyzji, gdyż w czasie zawieszenia postępowania ulegają zawieszeniu wszelkie terminy i z tych względów postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak wyżej.