I SAB/Wa 208/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie przekazania skargi postanawia: odrzucić skargę. Pismem z [...] maja 2012 r. W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "na Radę Gminy O. za przewlekłość, opieszałość, biurokratyczne załatwianie sprawy, uchylanie się Rady, nieudzielanie mi odpowiedzi, nieprzekazanie skargi z dnia [...] kwietnia 2012 r. do organu nadrzędnego – odwoławczego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]". W odpowiedzi na zarządzenie z 14 sierpnia 2012 r., adw. A. M. – pełnomocnik z urzędu W. W., pismem z [...] sierpnia 2012 r. sprecyzował ww. skargę oświadczając, iż dotyczy ona bezczynności organu w przekazaniu w ustawowym terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargi W. W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. Zaznaczył, że przedmiot zaskarżenia nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Jak wynika z załącznika do skargi, pismo nazwane "skargą-wezwaniem" z [...] kwietnia 2012 r. zostało wniesione przez skarżącego do Urzędu Miasta w O. (prezentata Urzędu z [...] kwietnia 2012 r.). Adresatem ww. pisma skarżący uczynił Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. W piśmie tym skarżący domaga się wyegzekwowania od Wójta udzielenia mu wszystkich niezbędnych informacji dotyczących pobranych i wyegzekwowanych od niego należności pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Katalog ten nie jest wyczerpujący, gdyż do właściwości sądów administracyjnych należą również sprawy, w których ustawy szczególne przewidują taką kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.) oraz spory o właściwość i spory kompetencyjne (art. 4 p.p.s.a.). Określona w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga na bezczynność organów przysługuje wyłącznie w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a), w sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., w indywidualnych sprawach, w których są wydawane pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a) a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi. Pod pojęciem sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 p.p.s.a., oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do uznania właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na bezczynność Wójta Gminy O. w zakresie nieprzekazania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargi z [...] kwietnia 2012 r. Sądy administracyjne są właściwe bowiem w sprawach skarg na bezczynność wyłącznie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., który wymienia decyzje, postanowienia i inne akty władcze wydawane w sprawach administracyjnych. Chodzi zatem o takie rozstrzygnięcia, których przedmiotem jest sprawa administracyjna w znaczeniu co najmniej procesowym, a więc w której, niezależnie od jej materialnoprawnego charakteru, przepisy prawa przewidują możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przedmiotowa sytuacja nie ma miejsca w sprawie niniejszej. Zaskarżony brak działania dotyczy bowiem sprawy, w której wyłączono sądowoadministracyjny tryb zaskarżenia, eliminując zatem również możliwość skutecznego wniesienia skargi na bezczynność na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.