I SAB/Wa 208/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić H. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. H. G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody Lubelskiego z 3 marca 2022 r., nr GN-Ch.7511.1.15.2019.KS, stwierdzającej, że nieruchomość stanowiąca część założenia dworsko-parkowego majątku ziemskiego pn. ,,[...]", położona w obrębie [...], gm. [...], pow. [...], oznaczona jako działki: nr [...] podlegała działaniu przepisów art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13). Pismem z 23 grudnia 2022 r. do organu administracji publicznej wpłynęło ponaglenie M. G., reprezentowanej w postępowaniu administracyjnym przez H. G. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, z uwagi na fakt, że postępowanie administracyjne nie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do jego załatwienia, a organ proceduje zgodnie z kolejnością wpływu spraw. W piśmie uzupełniającym odpowiedź na skargę organ wnosząc o jej odrzucenie wskazał, że H. G. nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony, lecz występował jako pełnomocnik. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu ze względu na brak legitymacji procesowej skarżącego. Stosownie do treści, art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Dodatkowo, zgodnie z § 2 powołanego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak wyżej wskazano uprawnionym do wniesienia skargi jest co do zasady każdy, kto ma w tym interes prawny. Chodzi o wykazanie istnienia normy prawa materialnego, na podstawie której określona osoba może domagać się konkretyzacji uprawnień lub obowiązków bądź żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony jego sfery praw i obowiązków przed zaistniałymi naruszeniami i doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Kryterium "interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi oznacza, że akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który to interes musi być własny, indywidualny i wynikać z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Ze skargą może więc wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Osoba, która nie ma interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2022 r., sygn. akt I OSK 1042/20). W rozpoznawanej sprawie, H. G. nie brał udziału w charakterze strony w postepowaniu administracyjnym, a występował w nim jako pełnomocnik M. G. Postępowanie to nie dotyczyło więc żadnych jego uprawnień czy obowiązków. Oczywisty brak interesu prawnego po stronie skarżącego stanowi podstawę odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 w sentencji postanowienia. Zwrot uiszczonego wpisu sądowego uzasadniony jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.