I SAB/Wa 211/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania skargi na działalność organu postanawia odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. W obszernym uzasadnieniu częściowo nieczytelnej skargi W. K. zarzucił Kolegium bezczynność w udzieleniu odpowiedzi na pisma kierowane do organu, jak również zawarł szereg zarzutów dotyczących funkcjonowania organów administracji państwowej w tym Burmistrza B., pracowników Urzędu, Rady Miasta i Gminy B. oraz Wojewody [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że w dniu 2 września 2009 r. skierowano do W. K. pismo w trybie art. 64 § 2 kpa, wobec niemożności odczytania pism datowanych 18 lipca, 25 lipca i 27 lipca 2009 r. Z uwagi na nieczytelny charakter pisma ręcznego i brak sprecyzowanego żądania zwrócono się o ich uzupełnienie poprzez nadesłanie czytelnych kopii względnie nowych czytelnych wniosków w których zostaną sprecyzowane żądania, określone sygnatury spraw, orzeczeń których dotyczą ze wskazaniem czy są one w toku, czy zostały zakończone i w jaki sposób. Poinformowano jednocześnie, że zaniechanie wykonania dyspozycji zawartej w tym piśmie w terminie 7 dni od daty jego otrzymania, spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 6. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Dokonując analizy akt sprawy przyjąć należało, że przedmiotem skargi W. K. nie jest żaden z aktów czy też czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych powyżej, jak również bezczynność organu w przypadkach wymienionych w powołanym przepisie. Treść niektórych zarzutów skarżącego skłania raczej do uznania, że skierowana do Sądu skarga mogłaby być uznana za skargę obywatelską. Skargę obywatelską rozpatruje organ właściwy w rozumieniu art. 229 kpa w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, o którym mowa w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednakże na jej załatwienie, jak również na bezczynność w jej załatwieniu nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z tych względów Sąd uznając, że rozpoznanie skargi W. K. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.