I SAB/Wa 217/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch (spr.) Sędziowie WSA Gabriela Nowak asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Magdalena Bocianowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2006 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustanowienia użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] oddala skargę. M.M. złożył w dniu 15 września 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wniosku poprzednich właścicieli nieruchomości [...] przy ul. [...] o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu tej nieruchomości. Skarga poprzedzona została wniesieniem zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które postanowieniem z [...] marca 2005 r. nr [...]wyznaczyło Prezydentowi W. dodatkowy dwumiesięczny termin na rozpatrzenie wspomnianego wniosku oraz wydanie w tej sprawie stosownego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wyjaśnił, że dla rozpatrzenia wniosku poprzednich właścicieli nieruchomości przy ul. [...] w W. niezbędne jest wydzielenie gruntu dawnej nieruchomości hipotecznej nr [...]. W tej sprawie w dniu 25 lutego wystąpiono do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w [...] o zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości przy ul. [...]. Delegatura w dniu 14 września 2005 r. przesłała wstępny projekt podziału, który będzie przedmiotem stosownej decyzji zatwierdzającej podział. Po zakończeniu procedury podziałowej zostanie zlecone rzeczoznawcy majątkowemu dokonanie wyceny wartości dawnej nieruchomości hipotecznej nr [...], a następnie przygotowany zostanie projekt decyzji kończącej postępowanie. Ponadto wystąpiono do Biura [...] Architekta Miasta o wydanie opinii urbanistycznej, czy w przyszłym planie miejscowym przewiduje się zmianę dotychczasowego sposobu przeznaczenia gruntu w sposób kolidujący z ustanowieniem użytkowania wieczystego na rzecz następców prawnych dawnych właścicieli. O wszystkich tych działaniach M. M. był informowany podczas wizyt w Wydziale Obsługi Mieszkańców. W tej sytuacji organ wniósł o oddalenie wniesionej skargi. Na rozprawie w dniu 4 lipca 2006 r. pełnomocnik Prezydenta W. przedłożył kopię postanowienia Prezydenta W. z dnia [..] czerwca 2006r. nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie wniosku dawnych właścicieli nieruchomości przy ul. [...] w W. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego, do czasu dokonania podziału mającego na celu wyodrębnienie dawnej nieruchomości hipotecznej nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, albo gdy wprawdzie prowadził postępowanie ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś Postępowanie sądowoadministracyjne Warszawa 1999 s. 63). Bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności Prezydenta W. w sprawie wszczętej wnioskiem K.B. i Z.M. o przyznanie prawa własności czasowej do przedmiotowego gruntu, bowiem przed wyznaczonym terminem rozprawy sądowej Prezydent W. wydał postanowienie zawieszające postępowanie w przedmiocie omawianego wniosku. Wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania przerywa bezczynność organu, gdyż zgodnie z przepisem art. 103 kpa, skutkiem zawieszenia postępowania jest wstrzymanie biegu ustawowych terminów. Rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli zasadności zawieszenia postępowania, bowiem należy to do odrębnej drogi procesowej. Z tej przyczyny skarga M.M. nie mogła być uwzględniona. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji wyroku.