I SAB/Wa 22/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. P. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącej wpis sądowy w kwocie 100 (sto) zł. W dniu 15 grudnia 2009 r. U. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności: - orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [....] marca 1964r. nr [....] o wywłaszczeniu nieruchomości, położonej w G. przy ul. [....], oznaczonej jako parcela nr [....], o pow. [....] m2, zapisanej w KW Nr [....], stanowiącej własność U. H. , -orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [....] maja 1964 r., nr [....] o przyznaniu odszkodowania U. H. za wywłaszczoną nieruchomość położoną w G. przy ul. [....], -decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczeń z dnia [....] lutego 1965 r., nr [....] o zmianie ww. orzeczenia z dnia [....] maja 1964r. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że wniosek skarżącej z dnia 15 listopada 2004 r. w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji został rozpoznany decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [....] stycznia 2010 r. nr [....]. Do akt sprawy została dołączona wskazana przez organ decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu. Przy czym bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że Minister Infrastruktury rozpoznał wniosek skarżącej i w dniu [....] stycznia 2010 r. wydał decyzję nr [....] stwierdzającą nieważność: orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [....] marca 1964r. nr [....], orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [....] maja 1964 r., nr [....], decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczeń z dnia [....] lutego 1965 r., nr [...]. Poza sporem pozostaje, że termin określony w art. 35 § 3 k.p.a. został przez Ministra Infrastruktury przekroczony. Niemniej jednak, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności Ministra w rozpoznaniu wniosku skarżących z dnia 15 listopada 2004 r. Dodatkowo wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli prawidłowości wydanej decyzji w wyniku rozpoznania zażalenia, gdyż należy to do odrębnej drogi procesowej. Niejako na marginesie należy wskazać, iż zgodnie z zarządzeniem z dnia 3 marca 2010 r. Sąd zwrócił się do skarżącej z zapytaniem czy w związku z wydaniem w sprawie decyzji przez Ministra Infrastruktury z dnia [....] stycznia 2010r. nr [....] nadal podtrzymuje swoją skargę. W odpowiedzi skarżąca w piśmie z dnia 22 marca 2010r. podała, iż cofa skargę w przedmiotowej sprawie. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie, zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W związku z tym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.