I SAB/Wa 221/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. i M. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 14 września 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga B. S. i M. S. reprezentowanych przez adwokata I. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o odrzucenie skargi. wskazując, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpali środków odwoławczych. Organ wskazał, że zgodnie z art. 37 kpa. na niezałatwienie sprawy w terminie skarżącym służyło zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym w przypadku spraw o odszkodowanie jest Wojewoda [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej wyżej ustawy). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Przepis art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak wynika z akt sprawy skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta W. nie wnieśli zażalenia o którym mowa z art. 37 kpa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które pełnomocnik strony powoływał się w skardze, przysługuje zgodnie z art. 52 § 3 i § 4 ustawy Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jedynie w sprawach, w których ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia. Z uwagi na to, że skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z pominięciem administracyjnego toku instancji jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.