I SAB/Wa 222/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz Sędziowie: WSA Maria Tarnowska WSA Bogdan Wolski (spr.) Protokolant Agnieszka Bieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2010 r. sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa własności czasowej 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku M. T. o przyznanie prawa własności czasowej dotyczącej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...],w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej M. T. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. T. wniosła skargę na bezczynność Urzędu Miasta W. w sprawie dotyczącej rozpoznania wniosku o przyznanie prawa własności czasowej (użytkowania wieczystego) do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. Skarżąca wystąpiła o wyznaczenie terminu do załatwienia sprawy przez Urząd i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi M. T. wskazała, iż wniosek o przyznanie prawa własności czasowej złożony został przez byłego właściciela w trybie dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy z dnia 26 października 1945 r. Orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] sierpnia 1951 r. Prezydium Rady Narodowej W. odmówiło przyznania prawa własności czasowej do nieruchomości [...] przy ul. [...] (obecnie [...]) oznaczonej nr hip. [...]. W dniu [...] lipca 2000 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję, mocą której stwierdziło nieważność ww. decyzji. W wyniku stwierdzenia nieważności decyzji powstał stan prawny, w którym wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do dnia dzisiejszego nie został rozpoznany. Ostatnie czynności w sprawie zostały wykonane w przedmiotowej sprawie w 2002 roku. Samorządowe Kolegium Odwoławczej w postanowieniu z dnia [...] marca 2009 r. wyznaczyło Prezydentowi W. dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] czerwca 2009 r. W piśmie z 15 czerwca 2008 r. Urząd Miasta W. wyznaczył termin rozpatrzenia sprawy do końca sierpnia 2009 r. Termin ten nie został zachowany. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, iż akta własnościowe przedmiotowej nieruchomości zostały przekazane do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji na wezwanie z dnia 18 maja 2009 r. W dniu 3 czerwca 2009 r. (pomimo braku akt) wystąpiono do Biura Geodezji i Katastru [...] z prośbą o uzupełnienie materiału dowodowego o mapę terenu z naniesionymi granicami dawnej nieruchomości hipotecznej. Materiał został uzupełnionych w dniu 17 lipca 2009 r. Akta własnościowe zostały zwrócone z Ministerstwa dopiero w dniu 7 lipca 2010 r. Organ dodał nadto, iż postępowania prowadzone w trybie dekretu [...] charakteryzują się dużym stopniem złożoności oraz dotyczą mienia znacznej wartości. Dlatego wszystkie organy prowadzące postępowania prowadzą je wyłącznie na podstawie oryginalnego materiału dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Skarga wymieniona w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", jest środkiem mającym na celu wyeliminowanie stanu bezczynności organu i doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Mając na uwadze powyższe należy na wstępie wskazać, iż organ administracji właściwy do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy ma obowiązek działać wnikliwie, ale także szybko, posługując się przy tym możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.). Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa również obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz do załatwienia sprawy, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). Ponadto organy administracji publicznej obowiązane są, zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a., załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Wymagane jest, aby każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie organ podał stronom przyczyny zwłoki i wskazał nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Uwzględniając powyższe przyjąć należy, iż organ prowadzący postępowanie pozostawać będzie w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w terminie wyznaczonym w trybie określonym w art. 36 k.p.a. Ponadto stan bezczynności zaistnieje, jeżeli wyznaczenie przez organ nowego terminu załatwienia sprawy było następstwem opieszałości organu. Odnosząc przedstawione wyjaśnienia do sprawy administracyjnej, której dotyczy skarga M. T. Sąd stwierdza, iż postępowanie pozostaje w zakresie właściwości organu od [...] lipca 2000 r., to jest od dnia wydania decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] sierpnia 1951 r. Powody wymienione w odpowiedzi na skargę, a więc konieczność udostępnienia akt własnościowych dotyczących przedmiotowej nieruchomości Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji, a także ewentualny skomplikowany charakter sprawy, nie usprawiedliwiają niezałatwienia sprawy administracyjnej, po stwierdzeniu nieważności orzeczenia administracyjnego, przez ponad 10 lat. Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają uwzględnienie skargi na bezczynność organu i wyznaczenie Prezydentowi W. terminu rozpoznaniu opisanego na wstępie wniosku. Mając na uwadze, iż organ wskazywał na skomplikowany charakter sprawy, co nie zostało zakwestionowane przez skarżącą, Sąd uznał, iż termin dwóch miesięcy będzie odpowiedni do załatwienia sprawy. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 149 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.