I SAB/Wa 223/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie: WSA Jolanta Rudnicka WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Anna Traczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi R. K. i M. K. na bezczynność Burmistrza W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym R. K. i M. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. R. K. i M. K. wnieśli w dniu 4 września 2009 r. (data wpływu do Urzędu W.) skargę na bezczynność Burmistrza W. w rozpatrywaniu odwołania od decyzji Dyrektora Przedszkola Publicznego nr [...] o odmowie przyjęcia ich córki A. do tego przedszkola w roku szkolnym 2009/2010. Skarżący wskazują, że odwołanie wnieśli w dniu 24 kwietnia 2009 r. i do dnia wniesienia skargi nie zostało ono rozpatrzone. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wyjaśnił zasady jakie obowiązywały przy rekrutacji dzieci do przedszkoli w roku szkolnym 2009/2010. Burmistrz stwierdził, że rodzic którego dziecko nie zostało przyjęte do przedszkola miał prawo odwołać się do dyrektora przedszkola. Odwołanie te były rozpatrywane przez komisję odwoławczą. Ze względu na bardzo duża liczbę odwołań, tylko osoby zakwalifikowane zostały powiadomione przez dyrektorów przedszkoli o fakcie przyjęcia dziecka do przedszkola. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej ppsa) - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, a według § 3 tego artykułu, orzekają także w sprawach w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ppsa stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4a t.j. w przypadkach skargi w sprawach, w których winna być wydana decyzja administracyjna (pkt 1), postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa albo interpretacji podatkowych w indywidualnych sprawach. Kluczowe znaczenie dla przedmiotowej sprawy ma ustalenie charakteru odmowy przyjęcia dziecka do przedszkola publicznego. W tym celu konieczne jest zanalizowanie przepisów określających zasady przyjmowania dzieci do publicznych przedszkoli. Przepis art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 1996r Nr 67, poz. 329 ze zm.) mówi o "powszechnej dostępności" do publicznego przedszkola, nie precyzując jednak tego pojęcia. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 20 lutego 2004 r. w sprawie warunków i trybu przyjmowania uczniów do szkół publicznych oraz przechodzenia z jednych typów szkół do innych (Dz. U. Nr 26, poz. 232) do przedszkola i oddziału przedszkolnego zorganizowanego w szkole podstawowej w pierwszej kolejności przyjmowane są dzieci w wieku 6 lat odbywające roczne przygotowanie przedszkolne. W następnej kolejności przyjmowane są dzieci matek lub ojców samotnie je wychowujących, matek lub ojców, wobec których orzeczono znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności bądź całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji, na podstawie odrębnych przepisów, a także dzieci umieszczone w rodzinach zastępczych. Ponadto zgodnie z § 16 ust. 3 załącznika nr 1 do Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. Nr 61, poz. 624 ze zm.) statut przedszkola określa szczegółowe zasady rekrutacji dzieci do przedszkola. W świetle powyższego nie można uznać, że procedura przyjęcia dziecka do przedszkola następuje w trybie postępowania administracyjnego. Decyzja administracyjna konkretyzuje stosunek administracyjny rozstrzygając we władczy sposób o prawach i obowiązkach strony. Przyjęcie bądź nie do przedszkola zgodnie z ustawą o systemie oświaty nie następuje w formie decyzji. Jest to specyficzna forma władztwa zakładowego i podmiot prowadzący taki publiczny zakład - przedszkole przyjmuje dzieci w miarę wolnych miejsc. Być może jest to regulacja ułomna i ustawodawca powinien rozważyć podporządkowanie procedury rekrutacji dzieci i wprowadzenie procedury odwoławczej. Jednak dla przedmiotowej sprawy dotyczącej domniemanej bezczynności kwestia ta nie ma znaczenia, ponieważ wykracza poza ramy niniejszej sprawy. Dlatego też od odmowy przyjęcia dziecka do przedszkola stronie nie przysługuje odwołanie w rozumieniu Kpa. Strona chociaż zatytułowała swoje pismo z dnia 24 kwietnia 2009 r. jako odwołanie, to jednak nie wszczęło ono postępowania odwoławczego, ponieważ nie jest skierowane przeciwko żadnej decyzji administracyjnej. Odmowa przyjęcia do przedszkola nie może być również uznana za czynność z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Z treści tego przepisu wynika, że wymienione akty i czynności muszą mieć charakter publicznoprawny. Treść wyjaśnianego przepisu wskazuje także, że akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Konieczne więc jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (post. NSA z dnia 16 września 2004 r., OSK 247/04). W przypadku dzieci poniżej 6 roku życia nie istnieje żaden przepis, który gwarantuje z mocy prawa przyjęcie do przedszkola. Skoro zatem odmowa przyjęcia do przedszkola nie stanowi decyzji administracyjnej ani czynności z zakresu administracji publicznej, to nie może być mowy o bezczynności organu w rozpatrywaniu odwołania. Na marginesie wskazać należy, że z samej istoty kontroli administracji publicznej przez sądy administracyjnej (art. 184 Konstytucji RP) wynika, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie. Przy czym zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. W ramach tej kontroli sąd uwzględniając skargę na decyzję bądź to uchyla ją, bądź stwierdza jej nieważność albo też stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 ppsa). Natomiast stosownie do treści art. 146 § 1 ppsa sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Reasumując, w ocenie Sądu nie rozpatrzenie odwołania od odmowy przyjęcia dziecka do przedszkola nie mieści się w katalogu spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych określonych w art. 3 § 2 w/w. ustawy, dlatego też skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 222 ppsa.