I SAB/Wa 223/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe. 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz J. N. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. N. reprezentowany przez adwokata R. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury zarzucając mu brak zakończenia sprawy prowadzonej w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] października 1961 r., nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w [...] z dnia [...] sierpnia 1961 r., nr [...] o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], hip. [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie, względnie o umorzenie postępowania wyjaśniając, że decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] stwierdził nieważność ww. decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] października 1961 r., wskazując jednocześnie, że ocen legalności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w [...] z dnia [...] sierpnia 1961 r. w części dotyczącej gruntu stanowiącego obecnie własność Skarbu Państwa, będzie przedmiotem odrębnej decyzji Ministra Infrastruktury. Natomiast w części dotyczącej nieruchomości oznaczonej nr hip. [...] stanowiącej obecnie mienie komunalne, organem właściwym do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], któremu wniosek zostanie przekazany po bezskutecznym upływie terminu zaskarżenia przedmiotowej decyzji z dnia [...] maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, zobowiązuje go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W trybie wskazanego art. 149 Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z cytowanego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99). Wskazać więc należy, że jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on tkwić w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, chociaż w dacie wniesienia skargi była ona zasadna. Należy przyjąć, że sytuacja taka ma miejsce w sprawie niniejszej. Wobec wydania przez Ministra Infrastruktury decyzji z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Dlatego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji. Na marginesie Sąd pragnie również zaznaczyć, że pismem z dnia 13 lipca 2011 r., pełnomocnik skarżącego cofnął skargę wniesioną do Sądu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.