I SAB/Wa 228/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.T. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W dniu [...] lipca 2010 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga H.T., na bezczynność Prezydenta W. w związku z niezałatwieniem w terminie sprawy wniosku skarżącej z dnia [...] maja 1996 r. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., ozn. jako "[...] nr [...]". W piśmie z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], będącym odpowiedzią na w/w skargę, organ I instancji wyjaśnił, że niniejsze postępowanie zostało zakończone ostateczną decyzją Prezydenta [...] W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] orzekającą o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego do gruntu o łącznej pow. [...] m², ozn. w ewid. gruntów jako działki w obrębie [...] nr [...] o pow. [...] m² i nr [...] o pow. [...] m², przy ul. [...] w W. Organ dodał, że umowa notarialna o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste zawarta zostanie po zmianie oznaczenia nieruchomości w dziale I księgi wieczystej. W związku z powyższym Prezydent W. wnosi o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem odnosi się do działalności administracji publicznej. Według art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty określone w art. 3 § 2 w/w ustawy. Katalog ten nie jest wyczerpujący, gdyż do właściwości sądów administracyjnych należą również sprawy, w których ustawy szczególne przewidują taką kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.) oraz spory o właściwość i spory kompetencyjne (art. 4 p.p.s.a.). Określona w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga na bezczynność organów przysługuje wyłącznie w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a), w sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., w indywidualnych sprawach, w których są wydawane pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 4 a p.p.s.a) a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi. Pod pojęciem sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 p.p.s.a., oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania spraw o charakterze cywilnym, które zgodnie z art. 2 § 1 Kpc dochodzone są w postępowaniu przed sądem powszechnym. Analizując dopuszczalność przedmiotowej skargi stwierdzić należy, iż skarżąca nie kwestionuje bezczynności organu w zakresie niewydania decyzji orzekającej o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego do spornej nieruchomości, bowiem przedmiotowa decyzja Prezydenta [...] W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] została jej doręczona. H.T. domaga się jedynie podania terminu podpisania aktu notarialnego związanego z w/w prawem. Brak przedmiotowego aktu własności naraża ją bowiem na dolegliwości, w tym finansowe, związane z utrzymaniem gruntu, do którego strona nie posiada prawa. Wyjaśnić należy, że postępowanie związane z zawarciem, w formie aktu notarialnego, umowy o oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste prowadzone jest w trybie cywilnoprawnym, na podstawie przepisów działu II rozdziału 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603) i ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Sprawa należy zatem do właściwości sądów powszechnych. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do uznania właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na bezczynność organu w zakresie niezawarcia umowy o oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste. Sądy administracyjne są właściwe bowiem w sprawach skarg na bezczynność wyłącznie w przypadkach określonych w pkt 1-4 a art. 3 § 2 p.p.s.a., który wymienia decyzje, postanowienia i inne akty władcze wydawane w sprawach administracyjnych. Chodzi zatem o takie rozstrzygnięcia, których przedmiotem jest sprawa administracyjna w znaczeniu co najmniej procesowym, a więc w której, niezależnie od jej materialnoprawnego charakteru, przepisy prawa przewidują możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przedmiotowa sytuacja nie ma miejsca w sprawie niniejszej. Zaskarżony brak rozstrzygnięcia dotyczy bowiem sprawy, w której wyłączono sądowoadministracyjny tryb zaskarżenia, eliminując zatem również możliwość skutecznego wniesienia skargi na bezczynność na podstawie przepisów p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł z urzędu o zwrocie uiszczonego przez stronę wpisu sądowego.