I SAB/Wa 229/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie Asesor WSA Mirosław Gdesz Asesor WSA Joanna Skiba /spr./ Protokolant Lucyna Picho po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2006 r. sprawy ze skargi J. Z. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie ustanowienia użytkowania wieczystego 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do wydania - w terminie dwóch miesięcy od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy - decyzji w przedmiocie wniosku z dnia 23 maja 1949 roku dotyczącego nieruchomości położonych przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" i przy ul. [...], ozn. hip. "[...]"; 2. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżącej J. Z. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 21 listopada 2005 roku J. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w sprawie dotyczącej wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie podnosząc, że przewlekłość w załatwieniu niniejszej sprawy spowodowana została jej wyjątkowo skomplikowanym charakterem, brakiem aktualnych planów zagospodarowania przestrzennego oraz brakiem dokumentów pozwalających jednoznacznie ustalić krąg osób uprawnionych do ubiegania się o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego przedmiotowych nieruchomości. Istnieje również rozbieżność co do oznaczenia hipotecznego nieruchomości, odnośnie której został złożony wniosek dekretowy. Z materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy wynika, że w dniu [...] lutego 2004 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie przepisu art. 37 § 1 w związku z art. 17 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia wnioskodawczyni J. Z. na nierozpoznanie wniosku W. Z. i innych współwłaścicieli nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" i nieruchomości przy ul.[...], ozn. hip. "[...]"i zobowiązało organ I instancji do załatwienia sprawy w terminie do dnia 31 marca 2004 roku. Pismem z dnia 2 grudnia 2005 roku organ I instancji zawiadomił wnioskodawczynię, że zakończenie postępowania administracyjnego przewiduje się na dzień 31 marca 2006 roku, o ile w tym terminie zostanie zgromadzony niezbędny materiał dowodowy. Natomiast w dniu 21 listopada 2005 roku J. Z. wniosła przedmiotową skargę do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), kognicja sądu administracyjnego obejmuje m.in. kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadku, gdy nie wydają decyzji administracyjnej w sprawach indywidualnych, podlegających załatwieniu w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Skargę należy uznać za uzasadnioną. Przywołanym wyżej orzeczeniem z dnia [...] lutego 2004 roku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., Prezydent Miasta (którego bezczynności skarga dotyczyła), został zobowiązany do zakończenia sprawy w terminie do dnia 30 marca 2004 roku. Do tej pory nie została w tej sprawie wydana decyzja administracyjna. Należy uznać, że nawet po upływie terminu określonego w piśmie z dnia 2 grudnia 2005 roku, czyli od dnia 1 kwietnia 2006 roku, organ jest bezczynny. Nie można bowiem uznać, że pismo z dnia 2 grudnia 2005 roku Prezydenta Miasta W. wskazuje nowy termin załatwienia sprawy, a tym samym należy uznać, że organ nie dopełnił czynności określonych w art. 35 kpa. W rozpoznawanej sprawie organ określił termin w ten sposób, że uzależnił termin zakończenia postępowania administracyjnego od zgromadzenia niezbędnego materiału dowodowego. Nie jest zatem w ogóle możliwe określenie, kiedy organ zgromadzi niezbędny materiał dowodowy. Zatem biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało stwierdzić, że Prezydent W. pozostaje aktualnie bezczynnym w sprawie rozpoznania wniosku dekretowego o ustanowienie prawa wieczystego użytkowania na nieruchomości [...]. Z tego powodu Sąd uznał skargę za uzasadnioną i z mocy art. 149 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w sentencji.