I SAB/Wa 229/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Emilia Lewandowska Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Żurawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2011 r. sprawy ze skargi T. L. i M. L. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za grunt nieruchomości [...] 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną hip. "[...]" cz. - w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w prowadzeniu postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących T. L. i M. L. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego oraz kwoty po 240 (dwieście czterdzieści) złotych na rzecz każdego ze skarżących tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Pismem z dnia 2 czerwca 2011 r. T. L. i M. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy [...], ozn. hip. "[...]". Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia 3 września 2008 r. skarżący wystąpili do Prezydenta W. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność Skarbu Państwa. Pismem z dnia 16 października 2008 r. organ poinformował pełnomocnika skarżących, że sprawa dotycząca odszkodowania będzie mogła zostać rozpoznana po wydaniu ostatecznej decyzji w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowego gruntu. Pismem z dnia 28 listopada 2008 r. organ wystąpił do Archiwum Państwowego W. o przesłanie dokumentów niezbędnych do wydania decyzji w przedmiocie odszkodowania, które nadesłano w dniu 28 lipca 2009 r. Pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. skarżący wystąpili z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie. Pismem z dnia 26 maja 2010 r. organ poinformował pełnomocnika skarżących, że decyzja w sprawie wydana zostanie do dnia 30 października 2010 r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] uznał wniesione w sprawie zażalenie za uzasadnione i wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia 30 października 2010 r. Pismem z dnia 17 marca 2011 r. i z dnia 2 czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżących ponaglił organ do wydania decyzji. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżący wskazali, że organ nie dotrzymał terminu wyznaczonego przez Wojewodę [...] do załatwienia sprawy. Ponadto dopiero po upływie tego terminu zlecono rzeczoznawcy majątkowemu wykonanie wyceny przedmiotowej nieruchomości. Wspomniany operat został dołączony do akt sprawy już w styczniu 2011 r. Od tego czasu nie podjęto żadnych czynności w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w niniejszej sprawie zgromadzono dokumenty dotyczące przejęcia nieruchomości pod inwestycję. Dodatkowo pismem z dnia 2 czerwca 2011 r. poinformowano strony o wyznaczeniu dodatkowego terminu załatwienia sprawy do dnia 30 września 2011 r. i o przyczynach zwłoki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem jak wynika z akt administracyjnych, Prezydent W. od dnia 8 października 2008 r., kiedy wpłynął do organu wniosek skarżących z dnia 3 września 2008 r., do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Od momentu złożenia ww. wniosku minęło zatem ponad 3 lata. Zdaniem Sądu był to czas aż nadto wystarczający dla ustalenia, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). W prawdzie w początkowym okresie organ gromadził dokumentację niezbędną do wydania decyzji, jednakże po wydaniu przez Wojewodę [...] postanowienia z dnia [...] czerwca 2010 r. do dnia wniesienia skargi swoje czynności ograniczył jedynie do wystąpienia do rzeczoznawcy majątkowego o sporządzenie operatu szacunkowego, który wpłynął do organu, na co wskazano w skardze, już w styczniu 2011 r. Ponadto pierwsze pismo informujące o przewidywanym terminie zakończenia postępowania wystosowano do pełnomocnika skarżących w dniu 26 maja 2010 r., a to na skutek wniesionego zażalenia do Wojewody [...] na niezałatwienie sprawy w terminie, natomiast następne w dniu 2 czerwca 2011 r., na skutek złożenia skargi na bezczynność organu. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent W., nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność ma charakter rażącego naruszenia prawa. Organ pomimo zgromadzenia niezbędnej dokumentacji nie rozpoznał wniosku skarżących z dnia 3 września 2008 r. o przyznanie odszkodowania, czym rażąco naruszył przepis art. 35 kpa. Nie dochował również obowiązku zawiadamiania strony o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie załatwienia sprawy, czym z kolei rażąco naruszył przepis art. 36 kpa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.