I SAB/Wa 23/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Kamil Kowalewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na przewlekłość Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z 6 października 2025 r. M. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłość Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji. Prawomocnym postanowieniem z 24 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania i rozstrzygnięcia miejscowo właściwemu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Pismem 6 lutego 2025 r. (karta 40 akt sądowych) wnosząca skargę złożyła oświadczenie o jej cofnięciu w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm. – dalej też jako P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, złożone oświadczenie nie budzi wątpliwości, co do swej treści, a cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 202 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.