I SAB/Wa 232/24

PostanowienieWSA w Warszawie2025-04-10

Skład orzekający: Sędzia WSA Łukasz Trochym

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie zaskarżenia orzeczenia podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłość Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie zaskarżenia orzeczenia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym, sąd odrzuca taką skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący G. Z. wniósł skargę na przewlekłość Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie zaskarżenia orzeczenia, wskazując na odmowę zajęcia się przez Rzecznika sprawami o określonych sygnaturach akt. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o odrzucenie skargi. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Trochym po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Z. na przewlekłość Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie zaskarżenia orzeczenia postanawia: odrzucić skargę. G. Z. (zw. dalej. "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z 9 września 2024 r. wniósł skargę na przewlekłość Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie zaskarżenia orzeczenia. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż Rzecznik Praw Obywatelskich odmówił zajęcia się sprawami o sygn. akt IV K 247/22, II K 46/22, II K 746/13, II K 617/10, II K 274/19 i II K 67/23. Mając na uwadze powyższe Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości Rzecznika Praw Obywatelskich oraz o zajęcia się ww. sprawami. W odpowiedzi na skargę Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola jej dopuszczalności. Za dopuszczalną uznaje się skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Kognicja sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 2 p.p.s.a. który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia, opinie i akty wskazane w ww. przepisie (pkt 1-7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 1785) jak również postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 8-9). Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Katalog przywołanych powyżej aktów i czynności jest wyczerpujący, stanowi tym samym katalog zamknięty, co oznacza, że skarga wniesiona w innym przedmiocie niż określony powyżej, nie podlega kontroli sądów administracyjnych i winna zostać odrzucona w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Natomiast jak stanowi § 3 ostatnio przywołanego artykułu, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wyjaśnienia wymaga, że zaskarżenie przewlekłości jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Ujęta w piśmie stanowiącym skargę przewlekłość Rzecznika Praw Obywatelskich, która ma miejsce w ocenie skarżącego, nie może zostać potraktowana jako przewlekłość podlegająca kontroli sądowej z perspektywy przepisów prawnych regulujących postępowanie administracyjne. Pismo skarżącego z 9 września 2024 r. jako skarga na przewlekłość Rzecznika Praw Obywatelskich nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. oraz nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, iż wniesienie skargi na przewlekłość Rzecznika Praw Obywatelskich, nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Wobec powyżej wskazanych ustaleń, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło