I SAB/Wa 233/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 28 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 1 września 2009 r. R. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania zażalenia. Zarządzeniem z dnia 8 października 2009 r. Sąd zwrócił się do skarżącej z zapytaniem, czy w związku z wydaniem przez Ministra Infrastruktury postanowienia z dnia [...] września 2009 r. nr [...] - cofa skargę. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 19 października 2009 r. oświadczyła, że cofa skargę, gdyż organ rozpatrzył jej zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z treścią art. 60 ww. ustawy, skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie skarżąca cofnęła skargę pismem z dnia 19 października 2009 r., nie zachodzą także okoliczności, które czyniłyby wniosek skarżącej niedopuszczalnym. Sąd uznał więc cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne. W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.