I SAB/Wa 235/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. Ż. na bezczynność Prezydenta [...]. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość oddala skargę. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. H.Ż. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. jako "[...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia [...] października 2011 r. skarżąca wystąpiła do Urzędu W. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W. (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność Skarbu Państwa. Z uwagi na brak aktywności Prezydenta W. w gromadzeniu materiału dowodowego, pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżąca wystąpiła do Wojewody [...] z zażaleniem na niezałatwienie przez organ sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] Prezydent W. zawiesił z urzędu przedmiotowe postępowanie do czasu rozpatrzenia przez Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] lutego 1970 r. stwierdzającej, że grunty i budynki położone w W. przy ul[...] przeszły na własność Państwa – w części o pow. [...] m2 stanowiącej własność Skarbu Państwa. W związku z zawieszeniem przedmiotowego postępowania, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...]marca 2012 r. nr [...] uznał wniesione przez skarżącą zażalenie na niezałatwienie przez organ sprawy w terminie za nieuzasadnione. Następnie na skutek zażalenia H.Ż., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] Wojewoda Mazowiecki uchylił postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania i nakazał organowi pierwszej instancji podjęcie czynności zmierzających do załatwienia sprawy. W dniu [...] maja 2012 r. H.Ż. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość. W uzasadnieniu skargi wskazała, że pomimo tego, iż wniosek wszczynający postępowanie złożony został w dniu [...] października 2011 r., do dnia wniesienia skargi organ nie podjął żadnych czynności mających na celu załatwienie sprawy bez zbędnej zwłoki, co stanowi rażące naruszenie prawa i przejaw lekceważenia słusznych interesów obywateli. Siedem miesięcy, które minęły od złożenia wniosku o odszkodowanie było dostatecznie długim okresem na wystąpienie do właściwych jednostek organizacyjnych o niezbędną dokumentację. Ponadto organ nie powiadomił stron o jakichkolwiek podjętych czynnościach oraz nie wskazał terminu zakończenia postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki z art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.). Dodatkowych wyjaśnień wymaga jeszcze kwestia ustalenia daty, w której następcy prawni dawnych właścicieli utracili możliwość faktycznego władania przedmiotową działką. W związku z powyższym o nadesłanie stosownych informacji wystąpiono do Urzędu. W. Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w [...], Biura Geodezji i Katastru oraz [...] Spółdzielni Mieszkaniowej. Ponadto pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. strony poinformowane zostały o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływana dalej jako "P.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie natomiast do art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny winien ocenić - w oparciu o akta sprawy - czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 kpa). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając niniejszą sprawę w ramach wyżej wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga na bezczynność Prezydenta W. nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Jak wynika natomiast z akt administracyjnych sprawy, Prezydent W. wprawdzie od dnia [...] października 2011 r., kiedy to wpłynął do organu wniosek skarżącej o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, przez okres czterech miesięcy nie podjął czynności mających na celu zgromadzenie materiału dowodowego i wydanie stosownego rozstrzygnięcia, jednakże postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. zawiesił przedmiotowe postępowanie. Zgodnie natomiast z treścią art. 103 kpa zawieszenie postępowania administracyjnego wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie. Dotyczy to zatem także terminów załatwienia sprawy (art. 35 – 36 kpa). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że niezależnie od czasu trwania zwłoki w załatwieniu sprawy, podjęcie rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania w sprawie oznacza, że bezczynność organu ustaje. Okres zawieszenia postępowania nie jest stanem bezczynności. Powyższego nie zmienia również fakt, że postanowienie zawieszające postępowanie zostało następnie uchylone postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...]kwietnia 2012 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że wydanie przez Prezydenta W. postanowienia z dnia [...] lutego 2012 r. wstrzymało bieg terminów załatwienia niniejszej sprawy. Jak wynika natomiast ze zgromadzonego materiału dowodowego, po otrzymaniu przez Urząd W. odpisu postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. uchylającego postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r., organ niezwłocznie, bo już w dniach [...] i [...] czerwca 2012 r., wystosował stosowne pisma do Biura Geodezji i Katastru w W., Urzędu W. Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w [...] oraz do [...] Spółdzielni Mieszkaniowej, którymi zwrócił się o przesłanie dokumentów i informacji dotyczących przedmiotowej nieruchomości niezbędnych do rozpoznania wniosku skarżącej. Z kolei pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. poinformował strony postępowania o przyczynach zwłoki oraz terminie wydania decyzji do dnia [...] października 2012 r. Z powyższego wynika więc, że Prezydent W. podejmuje czynności i działania mające na celu zgromadzenie materiału dowodowego niezbędnego do ustalenia, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki określone w art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, umożliwiające przyznanie stosownego odszkodowania. Nie można zatem uznać, że organ pozostaje w stanie bezczynności. Mając na uwadze, że okresów zawieszenia postępowania nie wlicza się do terminów załatwienia sprawy, oraz że rozpoznając skargę na bezczynność Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w dacie orzekania, stwierdzić należy, że wniesiona skarga jest bezzasadna i brak jest podstaw do jej uwzględnienia. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 oraz art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.