I SAB/Wa 235/17

WyrokWSA w Warszawie2017-04-25

Skład orzekający: Sędzia WSA Przemysław Żmich, Sędzia WSA Joanna Skiba, Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, który został złożony w 1966 roku?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny uznał, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, który został złożony w 1966 roku. W związku z tym, sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku w terminie trzech miesięcy, stwierdził rażące naruszenie prawa przez organ oraz przyznał skarżącym zadośćuczynienie pieniężne.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta miasta w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, złożonego pierwotnie we wrześniu 1966 roku. Pomimo wielokrotnych prób interwencji, w tym zażalenia na bezczynność i postanowienia zobowiązujące do działania, organ nie rozpoznał wniosku. Skarżący domagali się zobowiązania organu do wydania decyzji, stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, przyznania zadośćuczynienia pieniężnego oraz zwrotu kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 1966 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], ozn. hip. "[...] nr [...]", w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta [...] na rzecz T. L., T. L., Z. L. i E. O. sumę pieniężną w kwocie po 1000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz każdego z nich; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz T. L., T. L., Z. L. i E. O. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Skiba Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. L., T. L., Z. L. i E. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 1966 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], ozn. hip. "[...] nr [...]", w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta [...] na rzecz T. L., T. L., Z. L. i E. O. sumę pieniężną w kwocie po 1000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz każdego z nich; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz T. L., T. L., Z. L. i E. O. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. T. L., T. L., Z. L. i E. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 1966 r. o przyznanie, na podstawie przepisu art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147) – zwanej dalej "ugn", odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "[...] nr [...]". Wniosek z dnia [...] września 1966 r., został podtrzymany wnioskiem z dnia [...] grudnia 2000 r. W skardze skarżący wnieśli o: 1) zobowiązanie organu do wydania decyzji w sprawie odszkodowania na podstawie art. 215 ugn w terminie trzydziestu dni; 2) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa; 3) przyznanie od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa"; 4) przeprowadzenie dowodu z akt postępowania; 5) zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżących podniósł, że M. L. wystąpił do Prezydenta [...] wnioskiem z dnia [...] września 1966 r. o przyznanie odszkodowania na podstawie art. 215 ugn za przedmiotową nieruchomość [...]. Skarżący są spadkobiercami po N. i M. L. Wniosek z 1966 r. nie został rozpatrzony w terminie, w konsekwencji, w dniu [...] grudnia 2000 r. skarżący złożyli wniosek o wypłatę odszkodowania. Wobec przedłużającego się postępowania, w dniu [...] lutego 2015 r. zostało złożone zażalenie na bezczynność organu, w trybie art. 37 § 1 Kpa, do Wojewody [...]. W wyniku rozpatrzenia zażalenia postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., Wojewoda [...] zobowiązał Prezydenta [...] do podjęcia stosownego rozstrzygnięcia w sprawie, w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia postanowienia. Jednocześnie organ zobowiązał się zakończyć sprawę do dnia [...] czerwca 2016 r. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. organ poinformował, że sprawa nie zostanie zakończona w zakreślonym przez Wojewodę terminie, z uwagi na konieczność dokonania analizy zgromadzonej dokumentacji oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań. Termin wskazany przez organ nie został dochowany, jak również organ nie poinformował o nowym terminie zakończenia postępowania. Ponadto organ nie wykonał żadnych czynności prowadzących do zakończenia postępowania. Skarżący w dniu [...] września 2016 r. złożyli skargę na bezczynność organu, z uwagi na to, że wbrew nałożonemu zobowiązaniu Prezydent [...], nie podjął merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, nie zachowując tym samym terminu zakreślonego wskazanym wyżej postanowieniem Wojewody [...], jak również dodatkowego terminu na zakończenie postępowania, który sam sobie wyznaczył do dnia [...] czerwca 2016 r. W dniu [...] grudnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek skarżących o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 154 § 6 Ppsa. W dniu [...] marca 2017 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie istnieje konieczność uzupełnienia dokumentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd uznał niniejszą skargę za dopuszczalną. Poza sporem jest to, że skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu, pismem z dnia [...] lutego 2015 r. złożyli zażalenie na bezczynność organu, w trybie art. 37 § 1 Kpa, do Wojewody [...]. Przechodząc do meritum sprawy Sąd w pierwszej kolejności zobligowany był do oceny, czy przedmiotem skargi wniesionej w piśmie z dnia [...] września 2016 r. jest bezczynność Prezydenta [...], czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ. Jeżeli chodzi o to zagadnienie Sąd zauważa, że w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w orzecznictwie sądowym wyrażono pogląd, że w zakresie postaci niedziałania organu, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa wskazanych w piśmie inicjującym postępowanie przed sądem administracyjnym, Sąd administracyjny nie jest związany kwalifikacją wskazaną przez skarżącego. Ostateczną decyzję dotyczącą tego, czy w danej sprawie istnieje stan bezczynności organu, czy stan przewlekłości prowadzonego postępowania podejmuje Sąd i daje temu wyraz w wyroku wydanym po zamknięciu rozprawy (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1360/12, LEX nr 1219576). Nie budzi wątpliwości Sądu to, że w niniejszej sprawie Prezydent [...] prowadzi przewlekle postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje przepis art. 35 § 3 Kpa (termin dwóch miesięcy) został w niniejszej sprawie znacznie przekroczony. Zgodnie z art. 149 § 1 Ppsa, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 Ppsa albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a Ppsa: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a Ppsa, sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Poza sporem jest to, że w aktach administracyjnych znajduje się wniosek z dnia [...] września 1966 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "[...] nr [...]", który obecnie winien być rozpoznany na podstawie art. 215 ugn. Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej decyzja w sprawie nie została wydana. Sąd zauważył, że drugi wniosek z dnia [...] grudnia 2000 r. jest pismem podtrzymującym wniosek o przyznanie odszkodowania z dnia [...] września 1966 r., który został złożony osobiście przez spadkodawców skarżących. Analizując przebieg postępowania Sąd uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku odszkodowawczego w terminie trzech miesięcy, od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyznaczenie organowi terminu w powyższym wymiarze jest celowe, z uwagi na stan prowadzonego w sprawie postępowania. Jeżeli bowiem okaże się, że przesłanki z art. 215 ugn będą spełnione, wówczas konieczne będzie zlecenie biegłemu rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenia operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości, do którego strony mają prawo wnieść zastrzeżenia i uwagi. Sąd stwierdził, że istniejąca w sprawie przewlekłość prowadzenia postępowania przez organ miała charakter rażącego naruszenia prawa. Rozpoznając sprawę Sąd wziął pod uwagę datę wpływu wniosku do organu ([...] września 1966 r.) oraz kilkudziesięcioletni okres jego rozpatrywania jak również duże przerwy pomiędzy podejmowanymi przez organ czynnościami w sprawie (2004 r., 2007 r. 2014 r.). Nie można pominąć tego, że wniosek o ustalenie odszkodowania, zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a nawet postanowienie Wojewody [...] wyznaczające dodatkowy termin dla Prezydenta [...] na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia w sprawie, jak również kolejny termin wyznaczony zgodnie z art. 36 Kpa nie przyniosły zamierzonych skutków w postaci rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania. Wobec tego Sąd uznał za zasadne przyznanie skarżącym od organu sumy pieniężnej w wysokości po 1000 zł dla każdego z nich. Orzeczenie w tym zakresie jest uzasadnione tym, że w niniejszej sprawie w zasadzie nie wiadomo dlaczego, Prezydent [...] nie proceduje. Na wysokość orzeczonej sumy pieniężnej miały także wpływ takie okoliczności jak to, że wniosek o odszkodowanie zalega w aktach administracyjnych od dnia [...] września 1966 r., pismo podtrzymujące ten wniosek z dnia [...] grudnia 2000 r., postanowienie uznające przez Wojewodę zażalenie na bezczynność Prezydenta z dnia [...] września 2015 r., pismo organu z dnia [...] lutego 2016 r., w którym wskazywał, że postępowanie w sprawie zostanie zakończone w terminie do dnia [...] czerwca 2016 r. nie doprowadziły do zakończenia postępowania w sprawie. Z drugiej strony Sąd miał na uwadze także to, że sprawy o odszkodowania za przejęcie tzw. nieruchomości [...] są sprawami skomplikowanymi, ponieważ opierają się na przesłankach odnoszących się do okoliczności o odległej perspektywie czasowej, a przez to trudnych do wyjaśnienia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 oraz art. 149 § 1a Ppsa orzekł jak w punkcie 1 i 2 wyroku. Na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 Ppsa orzeczono jak w punkcie 3 wyroku. O kosztach procesu zwartych w punkcie 4 sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 202 § 2 w zw. z art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło