I SAB/Wa 236/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. A., M. A. i J. A. na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie przekazania danych w celu realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 1 grudnia 2008 r. H. A. w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik M. A. i J. A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie przekazania danych w celu realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Do przedmiotowej skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo procesowe udzielone H. A. przez M. A. i J. A. do występowania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, pismem z dnia 24 grudnia 2008 r. H. A. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi wniesionej w imieniu M. A. i J. A. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa. Jednocześnie została pouczona o treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2008 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k-17), przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone adresatowi w dniu 31 grudnia 2008 r. Do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, H. A. nie wykonała wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi M. A. i J. A. poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżących zostało skutecznie doręczone H. A. w dniu 31 grudnia 2008 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższego braku skargi upłynął w dniu 7 stycznia 2009 r. Jednak H. A. do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia nie wykonała wezwania Sądu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skarga wniesiona przez H. A. w imieniu M. A. i J. A. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj.: - decyzji administracyjnych; - postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; - postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym zabezpieczającym, na które służy zażalenie; - innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; - pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na bezczynność Ministra Skarbu Państwa polegająca na braku realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami państwa polskiego, tj. na nieprzekazaniu przez Ministra Skarbu Państwa danych z rejestru osób uprawnionych województwa [...] działającego w ramach Systemu Informatycznego Rejestrów SIR do Banku [...] celem realizacji ww. świadczenia. W ocenie Sądu, przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie nie mieści się w katalogu spraw podlegających zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego wymienionych enumeratywnie w art. 3 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy. Działania te stanowią czynności materialno-techniczne i bezczynność organu w tym zakresie nie jest bezczynnością, o której mowa w powołanym wyżej przepisie. Wobec powyższego Sąd stwierdził, iż skarga wniesiona przez H. A. w imieniu własnym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.