I SAB/Wa 236/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji oddala skargę. P.S. pismem z [...] marca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 2014 r. nr [...], żądając wyznaczenia Kolegium terminu załatwienia wspomnianego wniosku oraz nałożenia na organ grzywny za notoryczne nieprzestrzeganie prawa (terminów, o których mowa w k.p.a.). Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Decyzją z [...] września 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło w całości decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2014 r. nr [...] i odmówiło przyznania P.S. świadczenia z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie do zakupu odzieży. Wnioskiem z [...] października 2014 r. P.S. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o sprostowanie błędów pisarskich ww. decyzji z [...] września 2014 r. polegających na nieprawidłowym zapisaniu imienia przewodniczącej składu orzekającego Kolegium. W decyzji bowiem podano "Małgorzat Grochocka" zamiast "Małgorzata Grochocka". Postanowieniem z [...] listopada 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając w trybie art. 113 § 1 k.p.a., sprostowało swoją decyzję w ww. zakresie. Niniejsze postanowienie zostało doręczone P.S. w dniu 19 listopada 2014 r. Przy piśmie z [...] lutego 2015 r., opatrzonym podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, P.S. złożył szereg wniosków o sprostowanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] oczywistych omyłek w decyzjach tego organu, w tym wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w decyzji z [...] września 2014 r. nr [...], tożsamy pod względem treści z wnioskiem z [...] października 2014 r. Następnie pismem z 12 marca 2015 r. wezwał on Kolegium do zaprzestania naruszenia prawa i rozpoznanie jego wniosku o sprostowania omyłki pisarskiej w ww. decyzji, a w dniu następnym, tj. 13 marca 2015 r. wniósł wskazaną na wstępie skargę. Odpowiadając na skargę organ wskazywał, że sprawa sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej załatwiona została postanowieniem z [...] listopada 2014 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadnioną zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ w tejże sprawie stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sama zaś bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ będąc do tego zobowiązanym nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem stosownego aktu. Aby zatem można było mówić o bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. musi istnieć na dzień wnoszenia skargi zawisła przed organem i będąca w toku sprawa administracyjna, którą organ ów jest zobligowany do załatwienia w przewidzianej w kodeksie postępowania administracyjnego lub przepisach szczególnych formie (decyzji, postanowienia, innego aktu z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). W konsekwencji w sytuacji wniesienia skargi już po wydaniu przez organ aktu administracyjnego kończącego merytorycznie sprawę, w której rzekomo miał pozostawać on w zwłoce, nie jest możliwe jej uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest zwłoka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jakiej miało się ono dopuścić przy załatwieniu kwestii wpadkowej dotyczącej sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w ostatecznej decyzji Kolegium z [...] września 2014 r., w zakresie oznaczonego w jej osnowie imienia przewodniczącej składu orzekającego. Godzi się zatem zauważyć, że ta kwestia została już rozstrzygnięta przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ponad cztery miesiące przed wniesieniem przez P.S. rozpoznawanej skargi (vide postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2014 r. [...]). Postanowienie to, jak wynika z akt sprawy pozostaje w obrocie prawnym. Jednocześnie stwierdzić należy, że mimo, iż P.S. ponowił przy piśmie z [...] lutego 2015 r. pierwotnie w tym zakresie złożony wniosek z [...] października 2014 r., to uznać należy, że w sytuacji, gdy w kwestii sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej wydane zostało już w efekcie zgłoszonego w tym względzie żądania strony postanowienie, o którym mowa w art. 113 § 1 k.p.a. i nie zostało ono wyeliminowane z obrotu prawnego, powielenie przez tę stronę tożsamego pod względem przedmiotowym wniosku nie prowadzi do ponownego otwarcia w tym przedmiocie postępowania wpadkowego. W związku z czym organ nie jest zobowiązany do jego załatwienia w sposób przewidziany w art. 113 § 1 k.p.a., czy też w drodze innego formalnego aktu stosowania prawa. Skoro zatem sama sprawa sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej zaistniałej w decyzji Kolegium z [...] września 2014 r. została przed wniesieniem skargi w sposób przewidziany prawem załatwiona, a obecnie (po powtórnym złożeniu wniosku o jej sprostowanie) na organie nie ciążył obowiązek ponownego wydawania w tym względzie jakiegokolwiek aktu administracyjnego, to działanie Kolegium - polegające na dołączeniu tego wniosku do akt sprawy bez nadawania mu dalszego biegu - oceniać należy jako prawidłowe. W tej zaś sytuacji czynienie organowi zarzutu, że przy rozpoznaniu powyższego wniosku pozostaje on w zwłoce, kwalifikowanej jako bezczynność, pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Ubocznie jedynie wypada zauważyć, że ewentualna ochrona praw jednostki przed nadużyciami organów przy tego rodzaju sposobie podejścia do powielanych w zawisłej przed nimi sprawie administracyjnej wniosków składanych w kwestiach wpadkowych, realizuje się w przynależnych stronom środkach zaskarżenie na wydane w takiej sprawie akty kończące postępowanie w danej instancji w drodze odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) bądź skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczony nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.