I SAB/Wa 237/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.S. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 237/15 w sprawie ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 237/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 września 2015 r. oddalił skargę P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]w przedmiocie rozpoznania wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej. Pismem z dnia 10 grudnia 2015 r., (data nadania) P.S. złożył sporządzoną osobiście skargę kasacyjną oraz wystąpił o wykładnię powyższego wyroku. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wydany wyrok jest dla niego krzywdzący i niesprawiedliwy. Wobec powyższego wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt I GSK 1121/11). Z analizy treści wyroku (i jego uzasadnienia) objętego wnioskiem P.S. wynika, że stanowisko składu orzekającego w niniejszej sprawie jest jednoznacznie wyrażone i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Wniosek skarżącego natomiast stanowi polemikę z treścią motywów, którymi kierował się Sąd oddalając skargę. Skarżący podnosi bowiem, że nie zgadza się z zawartymi w uzasadnieniu wskazaniami i ocenami Sądu. Weryfikacja poprawności i zgodności z prawem podjętego przez Sąd orzeczenia odbywa się zaś w trybie jego kontroli instancyjnej, poprzez wniesienie adekwatnych dla danego orzeczenia środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie w drodze jego wykładni. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.