I SAB/Wa 238/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-11-09

Skład orzekający: Referendarz sądowy Grzegorz Antas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, może uzyskać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, może zostać przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Sąd uwzględnił wniosek, biorąc pod uwagę niski dochód emerytalny wnioskodawczyni, brak oszczędności oraz podeszły wiek, co uniemożliwia jej samodzielne pokrycie kosztów profesjonalnej reprezentacji prawnej.
Stan faktyczny
Po złożeniu skargi na bezczynność Prezydenta w sprawie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, skarżąca B. D. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się ustanowienia adwokata. Skarżąca jest osobą w podeszłym wieku (77 lat), otrzymuje niską emeryturę, nie posiada oszczędności i mieszka w małym lokalu. Sąd rozpoznał wniosek, oceniając jej sytuację materialną.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi B. D. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. Po złożeniu skargi na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość B. D. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu (adwokata). Z uzasadnienia wniosku oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonego na urzędowym formularzu PPF, wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, jest osobą w podeszłym wieku (77 lat) i otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł (emerytura wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym). Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności. Mieszka w lokalu mieszkalnym o powierzchni 20 m². Posiada nieruchomość (działka) o powierzchni 200 m². Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Okoliczności powołane przez wnioskodawczynię we wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Przyjąć bowiem należy, że poniesienie przez skarżącą wydatku związanego z ustanowieniem pełnomocnika spowodować może zagrożenie, do którego nawiązał ustawodawca w przywołanym art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (stan uszczerbku w koniecznym utrzymaniu). Uwzględnić trzeba, że dochód uzyskiwany przez składającą wniosek z tytułu świadczenia emerytalnego, z uwagi na swoją wysokość, nie jest wystarczający do jednoczesnego zaspokojenia wydatków związanych z utrzymaniem (zamieszkaniem) oraz ustanowienia na własny koszt pełnomocnika do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżąca nie posiada oszczędności. Ze względu na podeszły wiek nie ma ona faktycznych możliwości zwiększenia własnych dochodów, musi się natomiast liczyć z potrzebą poczynienia oszczędności na możliwe, przyszłe wydatki, związane chociażby ze stanem zdrowia. W złożonym wniosku skarżąca nie przedstawiła szczegółowego wyliczenia kosztów utrzymania, niemniej jednak nie ma podstaw, by przyjąć, że kształtują się one na innym poziomie, niż przeciętnym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło