I SAB/Wa 238/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-07-02
Skład orzekający: Tomasz Szmydt
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie skorzystała z możliwości wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Niewykorzystanie tego środka formalnego skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody umarzającej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia o przejęciu na Skarb Państwa nieruchomości. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że nie toczy się postępowanie odwoławcze, a Prokurator wniósł sprzeciw od decyzji Wojewody, co skutkowało wszczęciem z urzędu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę.
M. B., reprezentowany przez adw. M. L., pismem z dnia 11 kwietnia 2013 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zarzucając organowi, że w niniejszej sprawie przekroczony został przez organ ustawowy termin na rozpoznanie sprawy, a mimo to Minister nie rozpoznał odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady w [...] z dnia [...] stycznia 1951 r. nr [...] orzekającego o przejęciu na Skarb Państwa o gromadzie [...] i [...] w trybie przepisów dekretu z dnia 5 września 1947 r. o przejściu na własność państwa mienia pozostałego po osobach przesiedlonych do ZSRR i dekretu z dnia 27 lipca 1949 r. o przejęciu na własność Państwa nie pozostających w faktycznym władaniu właścicieli nieruchomości ziemskich położonych w niektórych powiatach województwa [...], [...], [...], i [...], w części odnoszącej się do gospodarstwa rolnego położonego we wsi K., stanowiącego własność S. i W. B. oraz zaświadczenia z dnia [...] grudnia 1967 r. nr [...] aktualizującego ww. orzeczenia.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z uwagi na okoliczność, że przed organem nie toczy się postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. Jednocześnie wyjaśnił, że pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...] wniósł sprzeciw do Wojewody [...] od ostatecznej decyzji z dnia [...] października 2011 r. z żądaniem stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Organ stwierdził, że przedmiotowy sprzeciw został mu przekazany przy piśmie z dnia 13 lutego 2012 r. do rozpoznania zgodnie z właściwością. Podniósł, że pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. strony niniejszego postępowania zostały poinformowane, że wobec wniesienia sprzeciwu Prokuratora od ostatecznej decyzji Wojewody zostało wszczęte z urzędu postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. decyzji z dnia [...] października 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu (która ma miejsce w niniejszej sprawie) – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W związku z powyższym skoro skarżącemu przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo wniesienia wezwania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do usunięcia naruszenia prawa, z czego strona skarżąca – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystała, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 – ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka skarżącemu drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 k.p.a.
Na marginesie podnieść również należy, że w niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, wobec wniesienia przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] sprzeciwu od ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...], zostało wszczęte z urzędu postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło