I SAB/Wa 241/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Muzeum Narodowego w [...] na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa własności czasowej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 6 czerwca 2012 r. Muzeum Narodowe w [...] działające przez radcę prawnego K. K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustanowienie prawa własności czasowej (obecnie użytkowania wieczystego) do nieruchomości położonej w [...] przy [...] w [..]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując na niewyczerpanie przez stronę trybu określonego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 26 czerwca 2012r. wezwano pełnomocnika skarżącego radcę prawnego K. K. do nadesłania w terminie 7 dni zażalenia wniesionego przez stronę w trybie art. 37 Kpa. Jak wynika z akt sprawy pomimo doręczenia pełnomocnikowi powyższego wezwania w dniu 28 czerwca 2012 r. do dnia dzisiejszego nie udzielił on odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej "ppsa", skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) stanowi z kolei, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie skarga złożona została na bezczynność Prezydenta [...], który w postępowaniu występuje jako organ pierwszoinstancyjny. Organem drugoinstanyjnym jest z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], do którego skarżący w trybie art. 37 kpa powinien wstąpić z zażaleniem. Tym czasem, jak wynika z akt sprawy strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta nie dopełniła tego wymogu i tym samym nie wyczerpała środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 ppsa. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 pkt 1 § 1 ppsa.