I SAB/Wa 242/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L., M. L. i E. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 kwietnia 2013 r., R. L. w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik M. L. i E. L., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...]. Zarzucając organowi, że mimo iż postępowanie trwa od pół roku to organ nie zakończył go wydaniem decyzji. Jednocześnie wskazano, że pismem z dnia 30 marca 2013 r. wezwano organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Organ wskazał, że wbrew temu co podnoszą skarżące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało złożone osobiście w siedzibie Kolegium w dniu 26 kwietnia 2013 r., a zatem już po złożeniu przedmiotowej skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) powoływana dalej jako: "k.p.a.", na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu (która ma miejsce w niniejszej sprawie) – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zarządzeniem z dnia 21 maja 2013 r. wezwano skarżącą R. L. do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wystosowanego przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w skardze z dnia 12 kwietnia 2013 r., wraz z potwierdzeniem jego nadania bądź złożenia w organie. W odpowiedzi na powyższe skarżąca nadesłała przy piśmie z dnia 4 czerwca 2013 r. (karta nr [...] akt sądowych) kopię wezwania z dnia 30 marca 2013 r. do usunięcia naruszenia prawa, złożoną w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] w dniu 26 kwietnia 2013 r., co wynika z umieszczonej na piśmie prezentaty. Zatem stwierdzić należy, że przedmiotowe wezwanie złożone zostało po wniesieniu przedmiotowej skargi na bezczynność, która złożona została w organie w dniu 12 kwietnia 2013 r. (data prezentaty organu). W związku z powyższym skoro skarżącym przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo wniesienia wezwania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do usunięcia naruszenia prawa, z czego strona skarżąca – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystała, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 – p.p.s.a postanowił jak w sentencji. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka skarżącym drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 k.p.a.