I SAB/Wa 248/12

WyrokWSA w Warszawie2012-09-24

Skład orzekający: WSA Dariusz Pirogowicz, WSA Dorota Apostolidis, WSA Elżbieta Sobielarska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku W. K. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość, pomimo wielokrotnych wezwań i wyznaczonych terminów?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o odszkodowanie, ponieważ organ nie załatwił sprawy bez zbędnej zwłoki, przekraczając terminy określone w art. 35 KPA. Bezczynność organu miała miejsce pomimo posiadania przez organ materiału dowodowego i wcześniejszych rozstrzygnięć, co uzasadniało stwierdzenie rażącego naruszenia prawa.
Stan faktyczny
W. K. złożył skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość. Pomimo uchylenia wcześniejszej decyzji odmawiającej odszkodowania i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, organ nie wydał merytorycznej decyzji w wyznaczonych terminach, w tym po zażaleniu strony i wyznaczeniu dodatkowego terminu przez Wojewodę. Prezydent W. w odpowiedzi na skargę wyjaśnił przyczyny zwłoki i wskazał na konieczność zgromadzenia dokumentacji.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązanie Prezydenta W. do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku W. K. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant referent-stażysta Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2012 r. sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku W. K. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "[...]", obecnie "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpoznania wniosku o odszkodowania za nieruchomość [...] położona przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" obecnie "[...]". Jak wynika z akt sprawy przekazanych do Sądu decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2011 r. odmawiającej przyznania odszkodowania za opisanej wyżej nieruchomość uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. W. K. wystąpił do Prezydenta W. o wydanie merytorycznej decyzji w sprawie. Następnie pismem z dnia [...] lipca 2011 r. W. K. wystąpił do organu z wezwaniem do wydania decyzji. Na skutek wniesionego w sprawie zażalenia, Wojewoda [...] postanowieniem dnia [...] października 2011 r., nr [...] uwzględnił wniesione w sprawie zażalenie za uzasadnione i wyznaczył organowi dodatkowy termin rozpatrzenia sprawy do dnia [...] grudnia 2011 r. W złożonej do Sądu skardze strona wskazał, że pomimo upływu 360 dni od daty wydania decyzji Wojewody [...], Prezydent W. nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Skarżący wskazał ponadto, że otrzymał jedynie pismo Biura Gospodarki Nieruchomościami, informujące go że z uwagi nie koniecnzośc zgromadzenia całości dokumentacji, decyzja w przedmiotowej sprawie zostanie wydana do 30 czerwca 2012 r. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie oraz wyjaśnił, że przedmiotowa nieruchomość objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. warszawy (Dz. U. Nr 50 poz. 279). Organ wskazał ponadto, że w toku prowadzonego postępowania podjął szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Wskazał jednocześnie, że pismem z dnia 11 kwietnia 2012 r. strony zostały poinformowane o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego oraz, że postępowanie zostanie zakończone w terminie do 30 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa" - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku W. K. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w w. przy ul. [...], ozn. hip. "[...]", obecnie "[...]". Wskazać należy, że jak wynika z treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej kpa, organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie natomiast z treścią § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Opisana powyżej sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], Prezydent W. przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych sprawy od kwietnia 2011 r. (daty wpływu akt do organu po uchyleniu decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2011r. przez Wojewodę [...]) do września 2011 r. organ nie podejmował żadnych czynności zmierzających do merytorycznego zakończenia niniejszej sprawy. Dopiero w październiku 2011 r. po złożeniu przez stronę zażalenia do organu wyższego stopnia, poinformował strony postępowania, że decyzja zostanie wydana do 31 stycznia 2012 r. Z akt sprawy nie wynika również, aby po otrzymaniu postanowienia Wojewody [...] uwzględniającego zażalenie na bezczynność organu, organ podejmował jakiekolwiek czynności w sprawie, poza poinformowaniem strony o niedochowaniu terminu oraz wyznaczeniu kolejnego terminu rozpoznania sprawy do 30 czerwca 2012 r. Wskazane powyżej okoliczności uzasadniają w sposób wystarczający, zdaniem Sądu, uwzględnienie skargi na bezczynność Prezydenta W. Organ z nieuzasadnionych powodów nie rozpatrzył bowiem wniosku W. K. o odszkodowanie za opisaną wyżej nieruchomość, czym naruszył dyspozycje przepisu art. 35 § 1 i 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe oraz charakter i przedmiot niniejszej sprawy, Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy, od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem adekwatnym do czasu zakreślonego terminami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego, do załatwienia niniejszej sprawy. Ponadto biorąc pod uwagę, że w sprawie wydane już było rozstrzygnięcie (decyzja z dnia [...] stycznia 2011r.) Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność ma charakter rażącego naruszenia prawa. Organ posiadał bowiem materiał dowodowy niezbędny do wydania rozstrzygnięcia, a przynajmniej jego większość. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło