I SAB/Wa 248/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. i M. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi. A. J. i M. S. pismem z 31 stycznia 2017 r. wnieśli, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] oznaczoną jako "[...] nr [...]", dz. nr [...]. W skardze wskazali, że mimo zobowiązania przez Sąd organu do rozpoznania powyższego wniosku w terminie 2 miesięcy (wyrok z 1 października 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 524/15), a następnie wymierzenia przez Sąd organowi grzywny za niewykonanie ww. wyroku (wyrok z 1 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 428/16), do dnia dzisiejszego nie wydano decyzji. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w sprawie zachodzi konieczność uzupełnienia materiału dowodowego o dokumentację geodezyjną określającą położenie nieruchomości oraz wskazującą obecne działki ewidencyjne wchodzące w jej skład. Wobec tego poinformowano strony, że zakończenie postępowania nastąpi do 31 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. A. J. i M. S. złożyli w niniejszej sprawie skargę na bezczynność organu w zakresie nierozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] oznaczoną jako "[...] nr [...]", dz. nr [...]. Z akt niniejszej sprawy wynika jednak, że skarga dotycząca przewlekłego prowadzenia przez ten organ postępowania w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku, złożona przez te same osoby, była już przedmiotem rozpoznania przez Sąd, który wyrokiem z 1 października 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 524/15 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Okoliczność ta powoduje, zdaniem Sądu, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić. Wskazać przy tym należy, że choć poprzednia skarga dotyczyła przewlekłości postępowania prowadzonego przez Prezydenta [...], natomiast skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności tego organu, to jednak zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pki 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1) (...). Skoro zatem wyrokiem z 1 października 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 524/15 Sąd wyznaczył już organowi termin do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość, w niniejszej sprawie Sąd kolejnego terminu na rozpoznanie tego wniosku wyznaczyć nie może. Zauważyć również trzeba, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest również z innych przyczyn niedopuszczalna. Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżący wystąpili – w trybie art. 37 § 1 K.p.a. – przed wniesieniem skargi do Sądu, do Wojewody [...] z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Za wyczerpanie trybu wskazanego w art. 52 § 1 P.p.s.a. nie można uznać przy tym, jak wskazano w skardze, zażalenia rozpoznanego przez Wojewodę [...] postanowieniem z [...] marca 2015 r. nr [...], bowiem stanowiło ono podstawę wniesienia skargi zakończonej ww. wyrokiem z 1 października 2015 r. sygn. akt I SAB/wa 524/15. Kolejna skarga wnoszona w danej sprawie winna zostać zatem poprzedzona nowym zażaleniem. W takiej sytuacji wniesienie skargi na bezczynność Prezydenta [...], uznać należało za niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.