I SAB/Wa 25/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2010 r. sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2009 roku nr [...] postanowił: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Zdrowia na rzecz skarżącego S. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. S. S.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie odmowy awansu na stanowisko profesora zwyczajnego wszczęte wnioskiem S. S. z dnia 19 listopada 2007. Jednocześnie skarżący w piśmie z dnia 22 czerwca 2009 r. wniósł o zawieszenie postępowania wszczętego wnioskiem z dnia 19 listopada 2007 r. do czasu rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jego skargi na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] i o ten zarzut rozszerzył skargę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że Minister Zdrowia postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] zawiesił przedmiotowe postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 i 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (zob. wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87). Jeżeli zaś w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona albo podejmie inne działania wynikające z przepisów procesowych mające na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji, to przestaje on tkwić w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, chociaż w dacie wniesienia skargi była ona zasadna. Sąd stwierdził, że druga z opisanych wyżej sytuacji ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Z akt sprawy wynika, że rozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2009 r. i wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia zależy od uprzedniego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skarg S. S., tj.: skargi z dnia 23 marca 2009 r. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] (sygn. akt I SA/Wa 1409/09) oraz z dnia [...] kwietnia 2009 r. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] (sygn. akt I SA/Wa 591/09). W tej sytuacji uznać należy, że wydanie przez Ministra Zdrowia postanowienia o zawieszeniu przedmiotowego postępowania powoduje, iż skarga na bezczynność Ministra stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji. O kosztach Sąd postanowił na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.