I SAB/Wa 25/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2014 r. sprawy ze skargi A. R. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku A.R. z dnia [...] marca 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., oznaczoną historycznie jako działka [...] pochodząca z dawnej nieruchomości "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej A. R. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. R. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego J. K., pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie dotyczącej przyznania odszkodowania za nieruchomość [...] oznaczoną historycznie jako działka nr [...] pochodzącą z dawnej nieruchomości "[...]" o powierzchni łącznej [...]m2. W skardze zarzuciła organowi naruszenie art. 12, art. 35 § 1 i § 2 oraz art. 37 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego i wniosła o zobowiązanie Prezydenta [...] do wydania decyzji oraz stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadniając skargę strona wskazała, że organ nie podejmuje żadnych konstruktywnych czynności zmierzających do wydania decyzji. Podniosła przy tym, że Wojewoda [...] postanowieniem, wydanym na skutek zażalenia skarżącej, wyznaczył Prezydentowi [...] termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia. Mimo tego organ nadal pozostaje w bezczynności. Skarżąca powołała się poza tym na przepis art. 12 kpa oraz zawartą w nim zasadę szybkości prowadzonego przez organ postępowania oraz podniosła, że rozpatrując jej wniosek organ przekroczył wszelkie terminy zakreślone w przepisach prawa. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wskazał, że nieruchomość położona w W. przy ul. [...] ozn. hip. jako "[...]" leży na terenie objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Organ wyjaśnił, że postępowanie w sprawie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość znajduje się na etapie uzupełniania zgromadzonej dotychczas dokumentacji niezbędnej do ustalenia czy ta nieruchomość spełnia przesłanki zawarte w art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 19997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych postępowanie w sprawie odszkodowania za nieruchomość [...] wszczęte zostało na skutek wniosku strony z dnia [...] marca 2013 r. Natomiast do dnia orzekania przez Sąd, pomimo zobowiązania przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. do zakończenia sprawy w terminie 3 miesięcy od daty doręczenia postanowienia, Prezydent [...] nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że dopuścił się on bezczynności co skutkować musiało zobowiązaniem do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] marca 2013 r. Jednocześnie Sąd uznał, iż biorąc pod uwagę datę z jakiej pochodzi wniosek wszczynający postępowanie, zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Uznając brak rażącego naruszenia prawa, Sąd wziął również pod uwagę oświadczenie pełnomocnika Prezydenta [...] złożone na rozprawie w dniu [...] maja 2014 r. oraz okazane przez niego dokumenty potwierdzające, że organ podejmuje czynności zmierzające do zakończenia sprawy. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.