I SAB/Wa 250/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie urzędników Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] postanawia : odrzucić skargę. W dniu [...] kwietnia 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie odpowiedzi na pismo skarżącej z dnia [...]lutego 2014r. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że sprawa wszczęta pismem z dnia [...] lutego 2014 r. została zakończona pismem organu z dnia [...] marca 2014 r. pod sygn. [...]. Z udzielonej przez organ ww. piśmie z dnia [...] marca 2014 r. odpowiedzi wynika, że pismo skarżącej z dnia [...] lutego 2014 r. zawiera sformułowania wskazujące na to, że składa skargę lub zażalenie na treść pisma organu I instancji przekazującego akta do Kolegium. Organ wskazał, że k.p.a. nie zawiera przepisów, które dają podstawy do rozpatrywania przez organ II stopnia "zażalenia na treść pisma", czy "odwołania od pisma". Niezadowolenie strony nie może zostać uznane za podstawę do jakiegokolwiek działania organu II instancji, które zostałoby zakończone orzeczeniem – postanowieniem lub decyzją. Organ pouczył skarżącą, że jeżeli jest niezadowolona ze sformułowania zawartego w piśmie, może toczyć polemikę z organem I instancji, aż porozumienie między stroną, a organem zostanie zawarte. Natomiast organ II instancji żadnych rozstrzygnięć w sprawie treści pisma nie może wydać. Organ poinformował, że jeżeli skarżąca jest niezadowolona z działań Ośrodka Pomocy Społecznej, to swoje skargi w tym zakresie powinna skierować do Rady Miasta W. Dodał, że skargi na konkretnego pracownika składa się do jego bezpośredniego przełożonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przede wszystkim wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpatrzenie skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym uwarunkowane jest stwierdzeniem jej dopuszczalności. Skarga jest zaś dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) –dalej "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Złożona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność organu dotyczy rozpoznania pisma T. G. z dnia [...] lutego 2014 r., stanowiącej w istocie "skargę powszechną" złożoną w trybie przepisów działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga taka nie mieści się w katalogu spraw zawartych w ww. przepisie art. 3 ppsa. Bezczynność organu, o której mowa w pkt 8 tego przepisu dotyczy bowiem przypadków określonych w pkt 1-4a tj. braku wydania przez organ decyzji administracyjnej, postanowienia bądź podjęcia innych czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie, brak jest podstaw do podjęcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jakichkolwiek działań, które zostałyby zakończone wydanie decyzji czy postanowienia. Przepisy k.p.a. nie dają bowiem podstaw do rozpatrywania przez organ II instancji "zażalenia na treść pisma", czy "odwołania od pisma". Postępowanie inicjowane skargą powszechną, o której mowa w art. 227 kpa jest natomiast samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Skarżąca pismem z dnia [...] marca 2014 r. sygn. [...] została poinformowana o sposobie załatwienia sprawy. Wniesienie natomiast skargi na podstawie art. 227 k.p.a. – jak podkreśla się w orzecznictwie - nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (por. wyrok NSA z 31.08.2010 r. sygn. akt II OSK 1578/10 Lex nr 737711). W konsekwencji ocena prawidłowości takiego postępowania, bądź jego braku nie podlega kognicji sądów administracyjnych. To zaś powoduje, że wniesioną w niniejszej sprawie przez T. G. skargę, uznać należy za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.