I SAB/Wa 251/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę. W dniu 30 sierpnia 2010 r. skarżący B. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania o decyzji orzekającej o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], oznaczonej jako część działki nr [...] oraz działki nr [...] z obrębu [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 września 2010 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy przed złożeniem skargi do sądu wystąpił, w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej w dalszej części k.p.a.), do organu administracji publicznej wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność Wojewody [...]. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący pismem z dnia 30 września 2010 r. poinformował, iż tryb art. 37 § 1 k.p.a. został wyczerpany i powołał się na pismo adresowane do Wojewody [...] z dnia 7 czerwca 2010 r., stanowiące prośbę o niezwłoczne rozpatrzenie ww. odwołania. Z treści pisma skarżącego z dnia 7 czerwca 2010 r. wynika, że skarżący nie składał zażalenia na bezczynność Wojewody [...] stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a. do właściwego ministra na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu administracji wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.). Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi B. G. jest bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania o decyzji orzekającej o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], oznaczonej jako część działki nr [...] oraz działki nr [...] z obrębu [...]. W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowany był wystąpić z zażaleniem do właściwego ministra na niezałatwienie sprawy w terminie. Skoro skarżący nie wniósł takiego zażalenia to oznacza, że nie spełnił warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.