I SAB/Wa 252/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) Sędziowie: WSA Iwona Kosińska WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 252/15 w sprawie ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 252/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 listopada 2015 r. oddalił skargę P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r., P. S. złożył osobiście sporządzoną skargę kasacyjną oraz wystąpił o wykładnię powyższego wyroku. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wydany wyrok jest dla niego trochę niezrozumiałym i napisanym zbyt prawniczym językiem. Wobec powyższego wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt I GSK 1121/11, CBOIS). Z analizy uzasadnienia wyroku objętego wnioskiem wywiedzionym w oparciu o art. 158 P.p.s.a. wynika, że stanowisko składu orzekającego w niniejszej sprawie jest jednoznacznie wyrażone i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Zdaniem Sądu treść wniosku skarżącego o wykładnię wyroku stanowi w istocie polemikę z treścią uzasadnienia, bowiem skarżący wskazuje, że nie zgadza się z zawartymi w tym uzasadnieniu wskazaniami i ocenami dokonanymi przez Sąd. Wobec powyższego nie można uznać, że wniosek skarżącego stanowi wniosek o wykładnię. W ocenie Sądu, wyrok z dnia 25 listopada 2015 r. jest kompletny, zawiera rozstrzygnięcie, a jego uzasadnienie nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 P.p.s.a. Uzasadnienie wyroku podane zostało w sposób jasny i czytelny oraz zawiera ocenę prawną. Argumenty podnoszone przez skarżącego prowadzą de facto do polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem, co wykracza poza granice art. 158 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.