I SAB/Wa 254/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2016 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (d. ul. [...] i ul. [...], ozn. hip. [...] (d. [...]), w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz M. T. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2016 r. o ustalenie, na podstawie przepisu art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147) – zwanej dalej "ugn", odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...] (d. ul. [...] i ul. [...]), oznaczoną nr hip. [...] (d. [...]). W skardze skarżąca wniosła o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa; 2) zobowiązanie Prezydenta [...] do wydania decyzji administracyjnej, w terminie 14 dni od daty doręczenia przez sąd akt organowi; 3) przyznanie od organu na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości 2000 zł; 4) zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wystąpiła do Prezydenta [...] wnioskiem z dnia [...] maja 2016 r. o przyznanie odszkodowania na podstawie art. 215 § 2 ugn za przedmiotową nieruchomość [...]. Wniosek nie został rozpatrzony w terminie, w konsekwencji, w dniu [...] lipca 2016 r. zostało złożone zażalenie na bezczynność organu, w trybie art. 37 § 1 Kpa, do Wojewody [...].W wyniku rozpatrzenia zażalenia postanowieniem z dnia [...] października 2016 r., nr [...] Wojewoda [...] wyznaczył Prezydentowi [...] dodatkowy termin załatwienia sprawy, w terminie do trzech miesięcy od daty otrzymania postanowienia. Postanowienie Wojewody [...] zostało doręczone Prezydentowi [...] w dniu [...] października 2016 r., co oznacza, iż termin do wydania przez organ rozstrzygnięcia w powyższej sprawie upływał w dniu [...] stycznia 2017 r. Skarżąca w dniu [...] marca 2017 r. złożyła skargę na bezczynność organu, z uwagi na to, że wniosek z dnia [...] maja 2016 r. (data wpływu do organu [...] maja 2016 r.) nie został rozpatrzony. W dniu [...] marca 2017 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. w uzasadnieniu Prezydent [...] wskazał, że w toku prowadzonego postępowania podjęto czynności zmierzające do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej zwanej "Ppsa", sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 Ppsa albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a Ppsa: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a Ppsa, sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie Prezydent [...] pozostaje w bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 Ppsa. Należy mieć na uwadze, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje przepis art. 35 § 3 Kpa (termin dwóch miesięcy) został w niniejszej sprawie przekroczony. Poza sporem jest to, że w aktach administracyjnych znajduje się wniosek złożony przez skarżąca z dnia [...] maja 2016 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...] (d. ul. [...] i ul. [...]), oznaczoną nr hip. [...] (d. [...]), złożony na podstawie art. 215 ugn. Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej decyzja w sprawie nie została wydana. Sąd uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku odszkodowawczego w terminie czterech miesięcy, od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyznaczenie organowi terminu w powyższym wymiarze jest celowe, z uwagi na stan prowadzonego w sprawie postępowania. Jeżeli bowiem okaże się, że przesłanki z art. 215 ugn będą spełnione, wówczas konieczne będzie zlecenie biegłemu rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenia operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości, do którego strony mają prawo wnieść zastrzeżenia i uwagi. Zdaniem Sądu istniejąca w sprawie bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Rozpoznając sprawę Sąd wziął pod uwagę datę wpływu wniosku do organu ([...] maja 2016 r.) i czas jaki upłynął do dnia orzekania jak również czynności podjęte przez organ. W aktach sprawy znajdują się pisma z dnia [...] marca 2017 r., którymi Prezydent [...] wystąpił do Sądu Rejonowego dla [...] o przesłanie odpisu postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] Wydział I Cywilny z dnia [...] marca 1993 r., sygn. akt [...] jak również odpisu testamentu własnoręcznego z dnia [...] stycznia 1990 r. na podstawie którego ww. postanowieniem spadek po A. T. nabyła żona M. T. w całości. Organ zwrócił się również do notariusza M. S. o przesłanie wypisu protokołu otwarcia i ogłoszenia testamentu, na podstawie którego sporządzono akt poświadczenia dziedziczenia po M. T. (rep. A Nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r.). Ponadto organ wrócił się pismem z dnia [...] marca 2017 r. do skarżącej M. T. o przedłożenie do akt sprawy wskazanych w piśmie dokumentów, m. in. oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii postanowień o nabyciu praw do spadku po M. T., J. T., A. T. oraz aktu poświadczenia dziedziczenia po M. T. Przy ocenie charakteru bezczynności nie można pominąć tego, że sprawy o odszkodowanie za nieruchomości [...] są sprawami skomplikowanymi, ponieważ ich wyjaśnienie opiera się na ustaleniu przesłanek odnoszących się do okoliczności sprzed wielu lat. Sąd uznał za niezasadne nałożenie na Prezydenta [...] dodatkowej sankcji finansowej poprzez przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej, o której mowa w przepisie art. 149 § 2 Ppsa. Sankcja tego rodzaju nakładana jest w szczególnie drastycznych przypadkach rażącej bezczynności organu. W tego typu przypadkach musi wystąpić nagromadzenie m.in. takich okoliczności jak to, że: 1) sprawa ma charakter nieskomplikowany pod względem podmiotowym i przedmiotowym, nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego w kierunku wyjaśnienia wielu okoliczności; 2) bezczynność organu jest wynikiem ewidentnie złej woli organu, zwłoka organu ma charakter uporczywy i nie wiadomo jakie są jej przyczyny; 3) podanie wszczynające postępowanie zalega w aktach sprawy latami, co często powoduje negatywne konsekwencje (np. uzyskane dowody z upływem czasu stają się nieaktualne). Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie takie okoliczności jednocześnie nie wystąpiły. Sprawy o ustalenie odszkodowania za przejęcie przez Państwo tzw. nieruchomości [...] mają charakter skomplikowany. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a Ppsa (pkt 1 i 2 wyroku). Na podstawie art. 151 Ppsa w zw. z art. 149 § 2 Ppsa orzeczono jak w punkcie 3 wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 200 Ppsa i art. 205 § 1 Ppsa.