I SAB/Wa 254/24
PostanowienieWSA w Warszawie2025-03-24
Skład orzekający: Małgorzata Boniecka – Płaczkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia do organu wyższego stopnia lub organu prowadzącego postępowanie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia do organu wyższego stopnia lub organu prowadzącego postępowanie. Brak takiego ponaglenia stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Gmina złożyła skargę do WSA w Warszawie na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Łódzkiego. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w tym do wskazania, czy przed wniesieniem skargi występowała do organu z ponagleniem. Skarżąca poinformowała, że za ponaglenie traktuje wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Minister podjął zawieszone postępowanie, a następnie stwierdził nieważność decyzji Wojewody.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej Gminie kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej Gminie [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
Gmina [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Łódzkiego z 19 grudnia 2017 r., nr GN-IV.7532.226.2017.HC stwierdzającej nieodpłatne nabycie przez Gminę [...] z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. własności udziału Skarbu Państwa wynoszącego 1700/20300 części we współwłasności nieruchomości położonej w Gminie [...] w obrębie [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 2,03 ha, uregulowanej w księdze wieczystej KW nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem z 3 stycznia 2025 r., Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez wskazanie, czy przed wniesieniem do sądu skargi występowała do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a., a w razie złożenia takiego ponaglenia zobowiązano skarżącą do jego nadesłania pod rygorem uznania, że takie ponaglenie nie zostało wniesione do organu.
Pismem z 3 lutego 2025 r. skarżąca poinformowała sąd, że jako ponaglenie organu traktuje wniosek z 27 listopada 2023 r. o podjęcie zawieszonego postępowania, z uwagi na to, że przed datą wniesienia pisma od blisko pół roku ustały przesłanki zawieszenia postępowania.
Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z 1 grudnia 2023 r., nr DAP-wpk-727-1-231/2018/MSte Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podjął zawieszone postępowanie. Następnie, skarżąca złożyła do sądu administracyjnego skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania. Z kolei, decyzją z 26 listopada 2024 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził nieważność decyzji Wojewody Łódzkiego z 19 grudnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem w sprawie.
Z kolei, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 – dalej jako: k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.).
Środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a., w przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu administracji jest ponaglenie. Brak ponaglenia czyni taką skargę niedopuszczalną. Jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego jej środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 125/15).
W rozpoznawanej sprawie, skarżąca nie wykazała, że skarga została poprzedzona ponagleniem w rozumieniu ww. przepisu art. 37 k.p.a. Skarżąca złożyła jedynie do organu wniosek z 27 listopada 2023 r. o podjęcie zawieszonego postępowania. Wniosek ten był skuteczny i postanowieniem z 1 grudnia 2023 r., nr DAP-wpk-727-1-231/2018/MSte Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podjął zawieszone postępowanie. Jednakże, po tej dacie skarżąca nie złożyła do organu ponaglenia będącego warunkiem skargi złożonej w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego, Sąd stwierdził, że skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a. - nie wniosła uprzednio ponaglenia do organu pozostającego w bezczynności. Zatem, złożona skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez sąd.
Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Zwrot uiszczonego wpisu uzasadniony był treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło